| Diuron |
|
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
3-(3,4-dichlorofenylo)-1,1-dimetylomocznik
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| BCNU |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C9H10Cl2N2O |
| Masa molowa |
233,09 g/mol |
| Wygląd |
biały krystaliczny proszek, bez zapachu[2] |
| SMILES |
|
CN(C)C(=O)NC1=CC(=C(C=C1)Cl)Cl
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
330-54-1 |
| PubChem |
3120[4] |
|
|
| Niebezpieczeństwa |
| MSDS |
|
Globalnie Zharmonizowany System
Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów |
| Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI[3] |
|
|
|
| Zwroty H |
H351, H302, H373, H400, H410 |
| Zwroty EUH |
brak zwrotów EUH |
| Zwroty P |
P273, P281, P501 |
| Europejska klasyfikacja substancji |
| Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI[3] |
 |
 |
Szkodliwy
(Xn) |
Groźny dla
środowiska
(N) |
|
|
| Zwroty R |
R22, R40, R48/22, R50/53 |
| Zwroty S |
S2, S13, S36/37, S46, S60, S61 |
|
| Temperatura zapłonu |
187 °C[2] |
| Numer RTECS |
YS8925000 |
| Dawka śmiertelna |
LD50 500 mg/kg (mysz, dootrzewnowo) |
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
monuron |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Diuron (DCMU) – organiczny związek chemiczny, fitotoksyczny bojowy środek trujący zaliczany do herbicydów totalnych.
Diuron jest białą, krystaliczną substancją, rozpuszczalną w rozpuszczalnikach organicznych (w wodzie praktycznie nierozpuszczalny).
W małych dawkach stymuluje wzrost roślin. Właściwości toksyczne podobne do monuronu – dawki ok. 10 kg/ha niszczą uprawy warzyw i pastwiska, użycie w ilości 20-30 kg/ha powoduje całkowite wyjałowienie gleby.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Diuron (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-07-30].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Diuron (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-07-30].
- ↑ 3,0 3,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji wg Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Diuron (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-07-30].
- ↑ Diuron – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
Bibliografia[edytuj]
- 1000 słów o chemii i broni chemicznej: praca zbiorowa. Zygfryd Witkiewicz (red.). Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07396-1.
Linki zewnętrzne[edytuj]