Dmitrij Lichaczow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dmitrij Lichaczow

Dmitrij Lichaczow ( ur. 28 listopada 1906 w Petersburgu, zm. 30 września 1999 w Petersburgu) - rosyjski historyk literatury i kulturoznawca.

Pracował jako profesor uniwersytetu w Leningradzie (1946-1955). Od 1964 doktor honoris causa Uniwersytetu w Toruniu. Od 1970 był członkiem Akademii Nauk ZSRR. Publikował prace o literaturze staroruskiej i tekstologii. Autor rozpraw i studiów historycznych w formie kronik: "Słowie o wyprawie Igora", o estetyce, artyzmie i poezji staroruskiej. Prace naukowe m.in. Powiest wriemiennych let (tom 1-2, 1950), Poetyka literatury staroruskiej (1967, wyd. polskie 1981), Artystyczna spuścizna dawnej Rusi a współczesność (1971, wyd. polskie 1977), Poezja ogrodów, o semantyce stylów ogrodowo-parkowych (wyd. polskie 1991).

Został odznaczony m.in. Medalem "Sierp i Młot" Bohatera Pracy Socjalistycznej (1986), Orderem św. Andrzeja Powołańca (1998), Orderem Zasług dla Ojczyzny II klasy (1996), Orderem Lenina (1986) oraz Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy (1966). W 1991 odznaczony tytułem doktora honoris causa Uniwersytetu Karola w Pradze[1].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • (współautor: Wiera Lichaczowa), Artystyczna spuścizna dawnej Rusi a współczesność, przeł. Paulina Lewin, Warszawa : "Pax" 1977.
  • Poetyka literatury staroruskiej, przeł. Aleksander Prus-Bogusławski, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1981.
  • Słowo o wyprawie Igora, przeł. Julian Tuwim, wstępem opatrzył Dymitr Lichaczow, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1985.
  • Poezja ogrodów. O semantyce stylów ogrodowo-parkowych, przeł. Kaja Natalia Sakowicz, red. nauk. Jan Trzynadlowski, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1991.
  • Nowe elementy w obyczajach i sposobie życia (na Rusi w XIV i XV w.) [w:] Chrześcijaństwo Rusi Kijowskiej, Białorusi, Ukrainy i Rosji (X-XVII wiek), red. Jerzy Kłoczowski, Kraków: Wyd. PAU 1997, s. 163-172.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962-1969)