Dni błagalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dni błagalne - (łac. dies rogationum) - sięgają początkami starożytności chrześcijańskiej. Należą do nich Dzień św. Marka Ewangelisty (litania maior) - przypadająca 25 kwietnia i przypadkowo złączyła się dniem św. Marka Ewangelisty oraz Dni Krzyżowe (litaniae minores), zajmujące trzy dni przed uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego, w ciągu których w ramach własnych obchodów liturgicznych (procesja błagalna, nabożeństwo, Msza przebłagalna) wierni modlą się w różnych intencjach. W te dni udawano się na pola procesyjne ze śpiewem litanii do Wszystkich Świętych dla uproszenia u Boga dobrych urodzajów, zwłaszcza o owoce ziemi i ludzkiej pracy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]