Dni błagalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dni błagalne - (łac. dies rogationum) - sięgają początkami starożytności chrześcijańskiej. Należą do nich litania maior) - przypadająca 25 kwietnia oraz litaniae minores, zajmujące trzy dni przed uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego, w ciągu których w ramach własnych obchodów liturgicznych (procesja błagalna, nabożeństwo, Msza przebłagalna) wierni modlą się w różnych intencjach. W te dni udawano się na pola procesyjne ze śpiewem litanii do świętych dla uproszenia u Boga dobrych urodzajów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]