Dołhobyczów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Dołhobyczów
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat hrubieszowski
Gmina Dołhobyczów
Liczba ludności (2008) 1491
Strefa numeracyjna (+48) 84
Kod pocztowy 22-540
Tablice rejestracyjne LHR
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Dołhobyczów"
Dołhobyczów
50°35′12″N 24°02′01″E / 50.58667, 24.03361Na mapach: 50°35′12″N 24°02′01″E / 50.58667, 24.03361

Dołhobyczówwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Dołhobyczów. Znajduje się u podnóża wzniesień Grzędy Sokalskiej, w pobliżu granicy z Ukrainą.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego. Jest siedzibą gminy Dołhobyczów.

Spis treści

[edytuj] Historia

Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w roku 1430, gdy Mikołaj Kinik z ziemi płockiej otrzymał ją od książąt bełskich. Już w 1437 r. sprzedał ją kanclerzowi mazowieckiemu i staroście bełskiemu Mikołajowi Mnichowi. Od 1453 r. do końca XVI wieku Dołhobyczów należał do rodu Rogalów, natomiast od początku XVIII wieku do II połpwy XIX wieku do Rastawieckich. Do znanych osób z rodu Rastawieckich należeli Ludwik, który zbudował pałac i Edward – historyk sztuki, kolekcjoner i archeolog. Ostatnimi właścicielami do 1945 r. byli Świeżawscy.

Rejon Dołhobyczowa był na przełomie 1918-1919 r. miejscem starć polsko-ukraińskich. Tereny te zostały przez Traktat brzeski przyznane Ukraińcom. Przeciwstawiało się temu czynnie wojsko polskie. W walkach brał udział I Pułk Szwoleżerów pod dowództwem majora Dreszera. Siły polskie powstrzymały i odparły przybyłe z Sokala wojska ukraińskie.

W roku 1946 część Ukraińców z Dołhobyczowa została wysiedlona do ZSRR, a pozostała część w roku 1947 na Ziemie Odzyskane.

[edytuj] Zabytki

Cerkiew pod wezwaniem Szymona Słupnika w Dołhobyczowie po remoncie
  • Pałac późnoklasycystyczny z kompleksem zabudowań gospodarczych (neogotycki lamus, stajnia-spichlerz, obory, młyn, gorzelnia). Pierwotnie był to parterowy dwór, wzniesiony w pierwszej połowie XIX w. przez barona Ludwika Rastawieckiego, kasztelana Królestwa Polskiego, prezesa zarządu powiatowego zamojskiego. W roku 1837 pałac przebudowano wg projektu architekta Antonia Corazziego. Został gruntownie odnowiony w 1982 r.
  • Neogotycki, murowany z cegły, jednonawowy kościół pw. MB Częstochowskiej. Wybudowany w latach 1911-1914 z fundacji Świeżawskich, wg projektu architekta Zenona Kononowicza (było to wotum wdzięczności Świeżawskich za udzielenie przez Stolicę Apostolską dyspensy od małżeńskiej przeszkody pokrewieństwa). Kościół był nieznacznie zniszczony w czasie II wojny światowej (częściowo ucierpiało wyposażenie kościoła; zabrano organy, uszkodzono ołtarz główny). Jedna z wież jest miniaturą wieży Kościoła Mariackiego. Warto zwrócić uwagę na artystyczne rzygacze w kształcie paszcz smoków. W drewnianym ołtarzu głównym mieści się obraz MB Częstochowskiej. Ołtarze boczne i ławki pochodzą z kościołów, które po zmianie granic państwowych znalazły się poza terenem Polski. W oknach nawy głównej i kaplic, znajdują się witraże wykonane w latach 80. XX w. przez M. Redmerskiego z Bydgoszczy.
  • Przed kościołem stoi kamienna figura MB Niepokalanie Poczętej, wystawiona przez właścicieli dóbr w Dołhobyczowie w 1905 r. jako wotum wdzięczności za ukaz tolerancyjny.
  • Zachowała się też murowana cerkiew św. Szymona Słupnika z 1910 r. zbudowana w stylu neobizantyjskim (obecnie należy do parafii prawosławnej w Hrubieszowie).
Pałac – widoczne skrzydło lewe i strona frontowa

[edytuj] Obecna sytuacja

W Dołhobyczowie znajdował się kiedyś kombinat rolny PGR, po upadku którego wielu młodych ludzi wyjechało szukać pracy w większych miastach, a wskaźnik urodzeń znacząco spadł. Sytuacja może się poprawić, ponieważ w 2012 roku planowane jest tu otworzenie przejścia granicznego z Ukrainą .

[edytuj] Widoki i zabytki Dołhobyczowa

[edytuj] Linki zewnętrzne

[edytuj] Zobacz też

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach