Do Matki Polki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Do Matki Polki. Wiersz pisany w 1830 roku (inc.: O Matko Polko! gdy u syna twego W źrenicach błyszczy genijuszu świetność) – wiersz napisany przez Adama Mickiewicza, którego pierwodruk ukazał się w 1831 roku w piśmie Goniec Krakowski. Składa się z 11 zwrotek 4-wersowych. W wierszu poeta uwidacznia beznadziejność walki z przemocą, a także jej tragiczność – ofiarami poświęcającymi dobrowolnie swoje życie dla obrony kraju są wedle autora najlepsi synowie narodu. Utwór jest skierowany do nieokreślonej, anonimowej "matki Polki".

Konstanty Gaszyński również napisał wiersz pt. Do Matki Polki będący w swej wymowie opozycyjnym wobec utworu Mickiewicza. Gaszyński przedstawiał w nim mniej pesymistyczną wizję walki rycerskiej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]