Do prostego człowieka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Do prostego człowiekawiersz Juliana Tuwima, opublikowany po raz pierwszy w 1929 roku.

O utworze[edytuj | edytuj kod]

Utwór ukazał się 7 listopada 1929 roku w „Robotniku”. Wiersz spotkał się ze zdecydowaną reakcją prawicowej krytyki, która zarzucała autorowi, że zachęca do niszczenia polskiej broni (Rżnij karabinem w bruk ulicy!) i do dezercji. Autor w odpowiedzi stwierdził m.in.

W wierszu moim zwracałem się wyraźnie do wszystkich narodów, aby w chwili decydującej przeciwstawiły się wojnie zaborczej, którą – jako człowiek uczciwy i rozsądny – uważam za zbrodnię. Absurdem jest przypuszczać, że nie odczuwam czci dla bohaterstwa w obronie niepodległości kraju.

— Julian Tuwim

Nawiązania[edytuj | edytuj kod]

Wiersz został spopularyzowany przez zespół Akurat. Piosenka do tekstu wiersza znalazła się na albumie Prowincja wydanym w 2003, jako dwunasty utwór i jeden z dwóch singli. Wcześniej punkrockowy zespół Liberum Veto nagrał utwór do wiersza, zamieszczony następnie na kasecie Wolny. Nie pozwalam. Wiersz ten wykorzystany jest również przez zespół anarchopunkowy Włochaty w piosence Spacer w deszczu bomb.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]