Do utraty tchu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Do utraty tchu
À bout de souffle
Gatunek dramat
Data premiery 16 marca 1960
Kraj produkcji  Francja
Język francuski
Czas trwania 87 min
Reżyseria Jean-Luc Godard
Scenariusz Jean-Luc Godard
François Truffaut
Główne role Jean-Paul Belmondo
Jean Seberg
Muzyka Martial Solal
w wykonaniu:
Martial Solal - fortepian
Roger Guérin - trąbka
Paul Rovère - bas
Daniel Humair - perkusja
Zdjęcia Raoul Coutard

Do utraty tchu (tytuł oryg. À bout de souffle) – francuski film fabularny wyprodukowany w 1960 i wyreżyserowany przez Jean-Luca Godarda, który był także współautorem (obok François Truffauta) jego scenariusza.

W 1983 roku nakręcono amerykański remake tego filmu, zatytułowany Breathless (tytuł polski: Do utraty tchu), z Richardem Gere'em i Valérie Kaprisky w rolach głównych.

Opis fabuły[edytuj]

Michel Poiccard (Belmondo) kradnie w Marsylii samochód i rusza nim do Paryża. W pobliżu miasta wpada na policyjny patrol, w czasie ucieczki strzela (ze znalezionego w samochodowym schowku rewolweru) do jednego z policjantów. W stolicy Francji próbuje odzyskać od kumpla pożyczone pieniądze, romansuje z Patricią (Seberg), amerykańską studentką Sorbony, i ukrywa się przed ścigającą go za morderstwo policją. Nieskutecznie – wydany przez Patricię Michel ginie w ostatniej scenie filmu. Debiutancki film Godarda jest jednym z najważniejszych dzieł francuskiej nowej fali. Reżyser opowiada w nim prostą, wzorowaną na amerykańskim filmie noir (w jednej ze scen Michel nieprzypadkowo rozmawia z plakatem Humphreya Bogarta) historię, jednak przedstawia ją w nowy sposób – film został zrealizowany w naturalnych plenerach, kręcono go kamerą z ręki, a poszczególne sceny były w znacznej mierze improwizowane. W Do utraty tchu zauważalne są także inne reguły nowej fali, takie jak swobodna konstrukcja dramaturgiczna czy niekierowanie się zdrowym rozsądkiem przy motywowaniu działań bohaterów – postępują oni nieracjonalnie, kierują się uczuciami i pragnieniami.

Nagrody[edytuj]

Na Festiwalu Filmowym w Berlinie w 1960 Godard został uhonorowany nagrodą dla reżysera.

Linki zewnętrzne[edytuj]

p • d • e
Filmy w reżyserii Jean-Luca Godarda
Lata 50.
Lata 60.
Do utraty tchu (1960) • Powrót Charlotte (1960) • Kobieta jest kobietą (1961) • Historia wody (1961) • Żyć własnym życiem (1962) • Siedem grzechów głównych (1962) • Żołnierzyk (1963) • Karabinierzy (1963) • Ro.Go.Pa.G. (1963) • Pogarda (1963) • Reportage sur Orly (1964) • Amatorski gang (1964) • Kobieta zamęzna (1964) • Najpiękniejsze oszustwa świata (1964) • Paris vu par... (1965) • Szalony Piotruś (1965) • Alphaville (1965) • Męski-żeński: 15 scen z życia (1966) • Made in U.S.A. (1966) • Najstarszy zawód świata (1967) • 2 lub 3 rzeczy, które o niej wiem... (1967) • Daleko od Wietnamu (1967) • Weekend (1967) • Chinka (1967) • Un film comme les autres (1968) • Cinétracts (1968) • Sympathy for the Devil (1968) • La gai savoir (1969) • Miłość i gniew (1969)
Lata 70.
Lata 80.
Lata 90.
2000-09
2010-19
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Do_utraty_tchu&oldid=36312472”