Dobro niematerialne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dobro niematerialne - to dobro występujące w obrocie cywilnoprawnym, nieposiadające postaci materialnej.

Regulacje prawne w zakresie dóbr niematerialnych[edytuj | edytuj kod]

Problematykę dóbr niematerialnych regulują przepisy różnych gałęzi prawa, np. prawa administracyjnego lub karnego. Cechą wspólną regulacji dotyczących poszczególnych dóbr niematerialnych jest ukształtowanie praw uprawnionych jako cywilnych praw podmiotowych bezwzględnych, chroniących interesy osobiste i majątkowe.

Korzystanie z nich może wymagać istnienia materialnych nośników w postaci rzeczy.

Katalog dóbr niematerialnych[edytuj | edytuj kod]

Za dobra niematerialne uznaje się:

Własność intelektualna[edytuj | edytuj kod]

Dobra niematerialne intelektualne stanowić mogą wynik twórczości artystycznej, naukowej, literackiej lub wynalazczej.

Pieniądze i papiery wartościowe[edytuj | edytuj kod]

Są szczególnymi rzeczami ruchomymi albo zapisem informacyjnym na rachunku bankowym (pieniądz bankowy). Pełnią co do zasady funkcję nośnika określonych wartości ekonomicznych i prawnych (wierzytelności). Są one w umowny sposób związane z właściwościami materii z jakiej zostały wytworzone, natomiast nie są przeważnie związane z wartością tej materii (z wyjatkiem pieniędzy w formie monet wykonanych z cennego metalu). Najczęściej wartość ekonomiczna lub prawna pieniędzy i papierów wartościowych wynika z umownej interpretacji, nadanej im przez obowiązujące przepisy prawa.