Dobrosław (imię)
Dobrosław — starosłowiańskie imię męskie złożone z członów Dobro- ("dobry") i -sław ("sława")[1], oznaczające tego, który "cieszy się dobrą sławą". Najstarszy znany zapis tego imienia pochodzi z 1230 roku. Dobrosław występuje także w licznych innych językach słowiańskich, tj. w języku czeskim, bułgarskim, serbskim, chorwackim, słoweńskim i ruskim. Istniały także odpowiedniki znaczeniowe tego imienia w sanskrycie, np. imię jednostopniowe Su-śravas- ("miej/masz dobrą sławę") lub dwustopniowe, jak Pra + su-śruta ("bądź/jest bardzo dobrze sławny"); człon su- oznacza "dobrze, dobry"[2].
Dobrosław imieniny obchodzi 10 stycznia oraz 24 listopada.
Żeński odpowiednik: Dobrosława
Podobne imiona staropolskie: Dobrobąd, Dobrociech, Dobrogost, Dobromir, Dobromił, Dobromysł, Dobromysław, Dobronieg, Dobrosiodł, Dobrowit, Dobrowoj, Dobrutro oraz Dobrzegniew.
Znane osoby noszące imię Dobrosław:
- Stefan Dobrosław władca Zety w latach 1042-1050
- Dobrosław II, król Zety od 1101 do 1102 roku
- Ireneusz Gugulski, właśc. Ireneusz Dobrosław Gugulski - słynny warszawski nauczyciel-polonista z Liceum im. Reytana
Przypisy
- ↑ A.Cieślikowa (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t.1, Kraków 2000, ISBN 83-87623-23-7
- ↑ Z. Kaleta, Świat ludzkich wartości odzwierciedlony w nazwach własnych osób (imiona staropolskie z członem Dobr(o)- na tle indoeuropejskim i wartości w nich wyrażone), [w:] Slavia Occidentalis t. 54 (1997), Poznań 1997
