Dobrzykowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dobrzykowice
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat wrocławski
Gmina Czernica
Sołectwo Dobrzykowice
Liczba ludności (2013) 1240[1]
Strefa numeracyjna (+48) 71
Kod pocztowy 55-002
Tablice rejestracyjne DWR
SIMC 0873521
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dobrzykowice
Dobrzykowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dobrzykowice
Dobrzykowice
Ziemia 51°05′46″N 17°11′33″E/51,096111 17,192500Na mapach: 51°05′46″N 17°11′33″E/51,096111 17,192500
Strona internetowa miejscowości

Dobrzykowice (niem. Wüstendorf[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Czernica. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1946 miejscowość została włączona do nowo powstałego województwa wrocławskiego na terenie powojennej Polski. Niemieckojęzyczna ludność zamieszkująca wieś została wysiedlona do Niemiec.

We wsi kręcono sceny do trylogii Sami swoi, Nie ma mocnych i Kochaj albo rzuć, tu znajdowały się słynne zagrody Kargula i Pawlaka. W okresie 2000-2005 odbywał się tutaj z tej okazji festyn. W roku 2010 festyn zmienił swoją formułę; organizowany jest corocznie na przełomie sierpnia i września, nosi nazwę "Sami swoi". [3]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[4]:

  • kościół fil. pw. Narodzenia NMP, z l. 1753-57.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Osoby związane z miejscowością[edytuj | edytuj kod]

Herbert Aulich - urodził się we wsi w 1927 r., niemiecki malarz i grafik.

Przypisy

  1. Gmina Czernica - Ludność i powierzchnia
  2. M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 34.
  3. http://wroclaw.naszemiasto.pl/artykul/1975800,sami-swoi-festyn-w-dobrzykowicach-pod-wroclawiem-program,id,t.html
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 28.10.2012]. s. 227.