Dochód rozporządzalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dochód rozporządzalny (Dochód rozporządzalny gospodarstwa domowego, dochód osobisty do dyspozycji, ang. household’s available income) – część dochodu gospodarstwa domowego, którym może ono dysponować, przeznaczając na konsumpcję, inwestycje lub oszczędności.

Pojęcie dochodu rozporządzalnego ściśle wiąże się z dochodem gospodarstwa domowego. Dochód rozporządzalny w stosunku do dochodu gospodarstwa domowego ujmuje się jako dochód całkowity pomniejszony o trwałe obciążenia finansowe.

Składniki dochodu i dochodu rozporządzalnego[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe składniki dochodu gospodarstw domowych to:

  1. wynagrodzenia za pracę:
    • uposażenie
    • premie i nagrody wypłacane przez pracodawcę
    • dodatki z tytułu pracy w uciążliwych warunkach
    • dobra i usługi zapewnione pracownikom w ramach tzw. pakietu socjalnego
  2. przychody z działalności gospodarczej prowadzonej na własny rachunek lub z działalności rolniczej:
    • zyski i straty z prowadzonej działalności
    • dochody z tytułu umów zlecenia
    • honoraria autorskie
  3. przychody z majątku trwałego:
    • otrzymane odsetki od kapitału
    • otrzymane dywidendy
    • dochody z posiadanego majątku trwałego
  4. transfery z budżetu państwa:
    • otrzymywane świadczenia z tytułu rent i emerytur
    • świadczenia otrzymywane z tytułu uczestnictwa w nieobowiązkowych filarach ubezpieczeń
    • stypendia
    • kredyty studenckie
    • pomoc otrzymywana od organizacji charytatywnych.

Całkowity dochód oznacza sumę powyższych składników. Na podstawie obliczonego całkowitego dochodu można wyliczyć wysokość dochodu rozporządzalnego. W tym calu należy pomniejszyć całkowity dochód o tzw. trwałe obciążenia finansowe, w tym:

  1. obciążenia podatkowe
  2. składki na ubezpieczenia społeczne
  3. składki na ubezpieczenia zdrowotne.

Dochód rozporządzalny na poziomie makroekonomicznym[edytuj | edytuj kod]

W modelu gospodarki, w którym pomija się podatki pośrednie, dochód rozporządzalny oblicza się jako:

RDO = Y + B – T

  • RDO – rozporządzalny dochód osobisty
  • Y – dochód narodowy
  • T – podatki
  • B – transfery z budżetu państwa

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]