Dochodowa elastyczność popytu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dochodowa elastyczność popytu – reakcja popytu na zmianę dochodu, miernikiem tej reakcji jest współczynnik dochodowej elastyczności popytu, który ma postać:

E_{d(i)}=\pm\frac{\Delta d}{d}:\frac{\Delta i}{i}=\pm\frac{\Delta d}{\Delta i}\cdot\frac{i}{d}

gdzie:

  • E_{d(i)} – dochodowa elastyczność popytu
  • Δd – przyrost popytu
  • d – wielkość popytu,
  • Δi – przyrost dochodu,
  • i – wielkość dochodu

Dochodowa elastyczność popytu jest relacją między procentową zmianą popytu a procentową zmianą dochodów nabywców. Mówi nam ona, o ile procent zmieni się popyt, jeżeli dochody nabywców zmienią się o 1%.

Współczynnik dochodowej elastyczności popytu[edytuj | edytuj kod]

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Jeżeli dla markowych perfum DEP (doch. elastyczność popytu) jest równa 5 – to zwiększenie się dochodu nabywców o 5%, spowoduje wzrost popytu na perfumy o 25%. Markowe perfumy to dobro luksusowe.

Jeżeli dla wyrobu czekoladopodobnego DEP równe jest -2 – to zwiększenie się dochodów nabywców o 40% spowoduje spadek popytu na ten wyrób o 80%. Stanie się tak dlatego, że większość gospodarstw domowych uzna, że teraz stać ich na kupno prawdziwej czekolady, która jest droższa.

Jeżeli dla chleba DEP jest równe 0.05 – to zmniejszenie się dochodów nabywców o 20% spowoduje spadek popytu na chleb tylko o 1%. Tak mała zmiana spowodowana jest tym, że chleb jako produkt pierwszej potrzeby musi być kupowany, ponieważ potrzeba wyżywienia musi być zaspokojona – spadek dochodów nie zmieni znacząco tej sytuacji. Wynika to również z Prawa Engla, że wraz ze wzrostem dochodu – gospodarstwa wydają procentowo coraz mniejszą ilość pieniędzy na żywność. Można sobie jednak wyobrazić sytuację – gdzie dla bardzo niskiego poziomu dochodu DEP będzie większy niż 1. Stanie się tak wówczas gdy będziemy rozpatrywać bardzo mały dochód, który nie wystarcza do zaspokojenie podstawowych potrzeb. Jest to jednak sytuacja ekstremalna.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]