Dodge Daytona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dodge Daytona
Dodge Daytona Shelby 1989r
Dodge Daytona Shelby 1989r
Producent Chrysler Corporation
Zaprezentowany 1982 prototyp G-24
Okres produkcji 1984 - 1993
Miejsce produkcji  Stany Zjednoczone
Następca Dodge Avenger
Dane techniczne
Segment Kompakt
Typy nadwozia 3-drzwiowy hatchback
Silniki R4 2213 cm³
R4 2500 cm³
V6 2993 cm³
Skrzynia biegów 5 biegowa skrzynia manualna
4 biegowa przekładnia automatyczna
Długość 4600 mm
Szerokość 1760 mm
Wysokość 1270 mm
Masa własna 1220-1350 kg
w zależności od silnika i wyposażenia
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Chrysler Laser

Dodge Daytona – przednionapędowy samochód z nadwoziem hatchback oparty na platformie G firmy Chrysler, zaprezentowany po raz pierwszy jako prototyp w 1982 roku, a produkowany w latach 1984-1993. W założeniu był to tani pojazd o sportowym wyglądzie z poprzecznie montowanym, rzędowym czterocylindrowym silnikiem 2,2 / 2,5 litra, nawiązujący nazwą i elementami stylistycznymi do modelu Dodge Charger Daytona z 1969 roku.

Nadwozie[edytuj | edytuj kod]

87-91 Dodge Daytona
1991 Dodge Daytona IROC

Konstrukcja samonośnia, oparta o wydłużoną platformę K firmy Chrysler (nazwaną później platfirmą G), nadwozie typu hatchback o niskim współczynniku oporu powietrza o wymiarach: długość 4,6 m, szerokość 1,76 m, wysokość 1,27 m (mogą występować minimalne różnice w zależności od roku produkcji i modelu). Oferowane były wersje z zamkniętym nadwoziem oraz z dachem typu t-top.

Od momentu wprowdzenia pojazdu na rynek nadwozie pojazdu przeszło dwie zmiany. Pierwszą w 1987 r., gdzie zmieniono światła przednie na otwierane a tylne zaokrąglono oraz przestylizowano wszystkie owiewki i listwy boczne. Dodatkowo wzmocniono konstrukcję samonośną pojazdu przygotowując go na modele dysponujące większą mocą. Kolejna zmiana nastąpiła w roku 1991, gdzie zrezygnowano z otwieranych świateł, ponownie zaokrąglono kształty oraz gruntownie zmieniono design wnętrza na zdecydowanie nowocześniejszy. Dostosowując się do nowych przepisów bezpieczeństwa, dodano również do listy wyposażenia seryjnego poduszkę powietrzną dla kierowcy, oraz system ABS.

Wszystkie zmiany miały raczej charakter kosmetyczny lub poprawiały drobne niedociągnięcia poprzednich wersji i ciężko jest mówić o kolejnych "generacjach" nadwozia pojazdu. Właściwie wszystkie elementy nadwozia jak drzwi, szyby, owiewki, zderzaki itp można dowolnie przekładać, gdyż wszystkie punkty montażowe są identyczne, przez co często spotykane są np modele po 1991r z nowym wnętrzem i lampami starszego typu oraz inne tego typu modyfikacje nadwozia.

Jednostki napędowe[edytuj | edytuj kod]

Chrysler 2.2L: najczęściej spotykana rzędowa ośmiozaworowa SOHC jednostka o pojeności 2.2 l. Mimo, iż w założeniu silnik ten był projektowany jako wolnossący, produkowany był również z wielopunktowym wtryskiem i turbodoładowaniem (w kooperacji z firmą Carrolla Shelbiego) i jako taki jest najbardziej znany. W najsłabszych modelach montowany był również w połączeniu z dwugardzielowym gaźnikiem.

W topowej wersji Dodge Daytona, Carroll Shelby opracował wersję z głowicą szesnatozaworową i z dwoma wałkami rozrządu, generującą moc 224 KM. Produkcję głowicy zlecono brytyjskiej firmie Lotus.

Jednostka ta uznawana jest za jedną z najlepszych konstrukcji rzędowego silnika z tamtych lat. W zmodyfikowanych formach przetrwała wiele lat między innymi jako wolnossący 2.0 16v stosowany w Dodge Neon czy też Chrysler Stratus/Cirrus/Sebring, aż do roku 2000 w modelu Chrysler PT Cruiser 2.4 Turbo.

Chrysler 2.5L: Jednostka technologicznie identyczna z silnikiem 2,2 l lecz o większym skoku cylindra i wałkami balansującymi. O ile w przypadku silnika o pojemności 2,2 litra podstawowym celem była moc, to przy konstruowaniu jednostki 2,5 litra skoncentrowano się bardziej na kulturze pracy i najczęściej montowano w modelach bardziej luksusowych.

Wraz z tym silnikiem często montowana była mniejsza turbosprężarka firmy Mitsubishi, wytwarzająca mniejsze ciśnienie lecz w znacznie krótszym czasie. Dzięki temu posunięciu zminimalizowano efekt turbo dziury, który jest znacznie bardziej odczuwalny w modelach wyposażonych w sprężarkę firmy Garrett T03.

Silnik 3.0L wolnossący

Mitsubishi 3.0L: w roku 1990 do gamy silników dodano dwunastozaworową jednostkę 3.0 V6 6G72 z wtryskiem paliwa, będącą wspólną konstrukcją firm Chrysler i Mitsubishi, stosowaną również w Chrysler Voyager i wielu innych autach koncernu Chrysler. Niemal wszystkie modele wyposażone w ten silnik miały 4biegową automatyczną przekładnię biegów.

Blok silnika i część osprzętu są identyczne jak w modelu Mitsubishi GT3000/Dodge Stealth gdzie występował z inną głowicą a w topowych wersjach z podwójnym turbo doładowaniem.

Powstało stosunkowo niewiele wersji Dodge Daytona z tym silnikiem i są uznawane za dość awaryjne. Jednostka ta generowała moc zbliżoną do silnika 2.5L Turbo lecz z powodu znacznie większej masy osiągi samochodu były słabsze, choć kultura pracy była wyższa a przyrost mocy płynniejszy niż w przypadku jednostek turbodoładowanych.

Silnik 2.2L IC Turbo

Lista oferowanych silników:
R4 CARB 8v 2.2L NA: 84 KM
R4 TBI 8v 2.2L NA: 97 KM
R4 FI 8v 2.2 Turbo Turbo I: 142 KM
R4 FI 8v 2.2 Intercooled Turbo II: 174 KM
R4 FI 8v 2.2 Intercooled Turbo VNT: 174 KM
R4 FI 16v 2.2 Intercooled Turbo III: 224 KM
R4 FI 8v 2.5 NA: 100 KM
R4 FI 8v 2.5 Turbo I: 146 KM
V6 FI 12v 3.0 NA: 141 KM

Chrysler Laser[edytuj | edytuj kod]

Chrysler Laser 1984-1986

Bliźniaczym modelem był bardziej luksusowy lecz cięższy Chrysler Laser, produkowany od roku 1984 i zastąpiony w połowie 1986r przez różniący się jedynie detalami model Dodge Daytona Pacyfica, a dalej pod marką Chrysler sprzedawany był model Daytona (rynek kanadyjski) oraz GS Turbo II (rynek europejski, odpowiednik modelu Shelby Z, oświetlenie dostosowane do europejskich przepisów drogowych).

Po części rezygnując z modelu Laser, Chrysler liczył na zwiększenie sprzedaży zbliżonego technologicznie, również opartego o zmodyfikowaną platformę K Chrysler LeBaron. Sprzedawany był z podobną gamą silników, lecz był to pojazd bardziej luksusowy skierowany do zamożniejszej części klienteli. Oferowany był w wersji coupé i kabriolet.

Pojazdy pod nazwą Chrysler Laser i Plymouth Laser powróciły w 1990r jako bliźniacze konstrukcje z Eagle Talon i Mitsubishi Eclipse, jednak nie dzieliły już wspólnej płyty podłogowej z Dodge Daytona, gdyż pochodziły w prostej linii od Mitsubishi Galant (platforma D) a ich produkcja zakończyła się w 1994 roku.

Modele według lat[edytuj | edytuj kod]

1984: Dodge Daytona Turbo. Ośmiozaworowy silnik SOHC 2.2litra Turbo I, z wielopunktowym wtryskiem paliwa, turbosprężarka Garrett generująca ciśnienie 7PSI. Wentylowane hamulce tarczowe na wszystkich kołach, sportowe zawieszenie. moc 142 km. Równocześnie produkowany jest model Laser, z bogatszym wyposażeniem, lecz bez sportowego zacięcia. Model bez turbodoładowania generował moc ok. 95 kM.

1986: Dodge Daytona Turbo II z silnikiem 2.2litra produkowanym w kooperacji z Carollem Shelby (model "Shebly Z"). Dodano chłodnicę międzystopniową, zmieniono skrzynię biegów na wzmocniony model produkowany w kooperacji z firmą Getrag, zwiększono turbodoładowanie do 12PSI z chwilowym podbiciem do 14PSI, generujący moc 174 km/280Nm oraz słabszy model 2.5litra, z mniejszą sprężarką Mitsubishi, bez interoolera generujący moc 146 kM.

1989: Chrysler/Dodge Daytona Turbo VNT z silnikiem 2.2litra, turbiną ze zmiennym kątem nachylenia łopatek. Również produkowany w kooperacji z Carollem Shelby. Rzadki model. W roku tym unowocześniony zostaje również blok silnika.

1990: Chrysler/Dodge Daytona ES z wolnossącym silnikiem V6 produkowanym w kooperacji z Mitsubishi o pojemności 3litrów, sprzedawany tylko z automatyczną skrzynią biegów. W roku tym model Daytona poddany został modernizacji, zmieniono nadwozie, wnętrze pojazdu, na liście seryjnego wyposażenia znalazły się takie punkty jak ABS i poduszka powietrzna kierowcy.

1991: Chrysler/Dodge Daytona 2.2litra DOHC, 16 zaworów, głowica zaprojektowana przez firmę Lotus. Bardzo rzadki model, przenoszący na przednią oś moc 224 km. Z tym silnikiem produkowany był również bardzo rzadki model Daytona IROC R/T.

1993: Ostatni rok produkcji. Daytona zastąpiona została w 1994 r. modelem Chrysler/Dodge Avenger.

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

Niestety w oficjalnych prospektach Chrysler podawał pełną specyfikację jedynie dla modelu Shelby Z z 1987 r.:
moc: 174 KM / 271 Nm
waga: 1220 kg
przyspieszenie 0-100 km/h: 7,6 sek.
prędkość maksymalna: 217 km/h
przejazd na odcinku 1/4 mili: 16 sek.

Osiągi modelu 2.2 Turbo 16v IROC R/T z 1992 roku według carfolio.org:
moc: 224 KM / 294 Nm
waga: 1260 kg
przyspieszenie 0-100 km/h: 6,7 sek.
prędkość maksymalna: 237 km/h
przejazd na odcinku 1/4 mili: bd.

Znane wady konstrukcyjne[edytuj | edytuj kod]

Do najczęstszych usterek w samochodach wyposażonych w silnik 2.2/2.5 turbo należą problemy z uszczelką głowicy, co wynika z innej rozszerzalności cieplnej żeliwnego bloku i aluminiowej głowicy. Dzisiejsza technologia pozwala na zastosowanie uszczelki z odpowiednich materiałów która rozwiązuje ten problem. Inną bolączką tych modeli jest zbyt słabe mocowanie bloku silnika do karoserii i częste uszkodzenie gumowych poduszek silnika. Powoduje to minimalne przesunięcie się silnika i najczęściej rozpięcie przegubu osi napędowej. Również tutaj zastosowanie współczesnych zamienników rozwiązuje problem.

Najbardziej awaryjnym był model 2.2litra z głowicą firmy Lotus. Stosunkowo duża moc, dwa wałki rozrządu i bardzo twarde sprężyny zaworów powodowały bardzo szybkie zużywanie się paska rozrządu prowadząc do jego pęknięcia i unieruchomienia pojazdu. Szczęśliwie silnik ma konstrukcję niekolizyjną i zerwanie paska nie prowadzi do uszkodzenia tłoków i zaworów.

Źródła[edytuj | edytuj kod]