Dog niemiecki

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Dog niemiecki

Dog niemiecki żółty
Inne nazwy Deutsche Dogge, Great Dane, German Mastiff
Kraj patronacki Niemcy
Wymiary
Wysokość (psy)75-85 cm,
(suki) 70-80 cm
Klasyfikacja
FCI Grupa II, Sekcja 2,
nr wzorca 235
AKC Working
ANKC Grupa 7 (Nonsporting)
CKC Grupa 3 (Working)
KC(UK) Working
NZKC Nonsporting
UKC Grupa 1 - Guardian Dog
Wzorce rasy
FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Dog niemiecki - jedna z ras psów, należąca do grupy psów w typie sznaucera i pinczera, psów molosowatych, szwajcarskich psów pasterskich i psów innych ras. Zaklasyfikowana do sekcji psów molosowatych w typie dogowatym.

Spis treści

[edytuj] Rys historyczny

Prawdopodobnie przodkami obecnego doga były: niemiecki "Bullenbeisser" (Bulldog), jak i zarówno "Hatz-and Saurüden" (psy tropiące i polujące na dzika, które przypominały krzyżówkę muskularnego mastifa angielskiego z Greyhoundem). Na dworach początkowo były trzymane psy tego typu do polowań na grubego zwierza. Później wraz ze spadkiem liczebności m.in. dzików na terenie dzisiejszych Niemiec ograniczano hodowle doga. Znalazł wtedy uznanie jako pies towarzyszący wśród wyższych warstw społecznych. Pierwszy wzorzec doga niemieckiego, który znacznie odbiegał od współczesnego standardu, został ustalony w Berlinie w roku 1880. Wielkim miłośnikiem tej rasy był kanclerz niemiecki Otto von Bismarck.

[edytuj] Wygląd

Rozstaw tylnych kończyn u doga niemieckiego

[edytuj] Budowa

Dog niemiecki czarny z białym znaczeniem na głowie, zwanym strzałką
  • Głowa - wydłużona, wąska, łuki brwiowe dobrze rozwinięte, jednak bez szczególnego uwydatnienia; mięśnie policzkowe tylko lekko zaznaczone, w żadnym razie silnie uwydatnione; przełom czołowy - wyraźnie zaznaczony; nos dobrze rozwinięty i wykształcony, szeroki, z dużymi otworami, czarny (wyjątek - dogi maści arlekinowej, u których tolerowana jest barwa cielista); kufa głęboka i jak najbardziej prostokątna; szczęki dobrze wykształcone, szerokie; zgryz - nożycowy.
    • Uszy - z natury wiszące, wysoko osadzone, średniej wielkości.
  • Ruch - harmonijny, elastyczny, lekki, miarowy i sprężysty. Kończyny widziane zarówno z przodu, jak i z tyłu muszą poruszać się równolegle.
  • Skóra - przylegająca, naprężona. U psów jednobarwnych dobrze pigmentowana, u arlekinów w rozkładzie zabarwienia występują plamki pigmentu.

[edytuj] Szata i umaszczenie

Włos doga niemieckiego jest bardzo krótki, gęsty, gładko i równo przylegający, z połyskiem. Dogi niemieckie grupuje się w trzech niezależnych zastawieniach umaszczenia: żółte i pręgowane, arlekiny i czarne, błękitne.

  • Żółty - jasno-złoto-żółty do nasyconego żółto-złotego; pożądana jest czarna maska.
  • Pręgowany - barwa zasadnicza jasnożółta do złoto-żółtej, z czarnymi, jak najbardziej równomiernie rozłożonymi i wyraźnie zaznaczonymi pręgami, przebiegającymi w kierunku żeber; pożądana czarna maska.
  • Arlekin - (biało czarny) barwę zasadniczą stanowi czysta biel, możliwie bez żadnych odcieni. Występują na niej dobrze porozkładane na całym ciele, nierównomiernie poszarpane, intensywnie czarne plamy. Do arlekinów zaliczane bywają także dogi o umaszczeniu merle - tzw. szare arlekiny - na szarym tle występują plamy różnej wielkośći od koloru białego, poprzez szary, lekko brązowy do czarnego. Tego typu umaszczenie jest nieakceptowalne przez wzorzec.
  • Czarny - błyszcząca, intensywna czerń. Dopuszcza się białe znaczenia. Zalicza się tu także dogi tzw. płaszczowe, u których czerń niejako w postaci płaszcza pokrywa główną partię tułowia. Kufa, szyja, klatka piersiowa, brzuch, kończyny i koniec ogona mogą być białe. Do czarnych zaliczane są również tzw. platten (płytowe) - dogi z białym kolorem podstawowym i dużymi czarnymi płatami
  • Błękitny - czysty, stalowy błękit. Dopuszczalne są białe znaczenia na piersi i łapach.

Dog niemiecki - Arlekin

Dog niemiecki czarny

Dogi niemieckie pręgowane

Dog niemiecki błękitny

Dog niemiecki błękitny

Dog niemiecki pręgowany

[edytuj] Zachowanie i charakter

3,5 miesięczna suka doga niemieckiego

Psy przyjazne, mocno przywiązane do właściciela, lubią dzieci, jednak są "zakłopotane" wobec małych psów i kotów, takie zachowanie można wykluczyć wychowując doga z małym psem lub kotem od szczeniaka; powściągliwe i ostrożne wobec obcych; występujące osobniki agresywne powinny być wyłączane z dalszej hodowli. Posłuszeństwo można wyegzekwować konsekwentnym i stosunkowo wczesnym wychowaniem.

[edytuj] Pielęgnacja

Dog niemiecki wymaga wyczesywania martwego włosa miękką szczotką, przynajmniej raz w tygodniu. W okresie wzrostu szczenię potrzebuje bardzo intensywnego wzmacniania stawów i kości. Doga nie wolno zmuszać do nadmiernego ruchu tj. wycieczek rowerowych, agility itp., ze względu na choroby stawów i problemy z sercem. Pies ten, nie powinien wchodzić po schodach (zalecany domek z ogrodem).

[edytuj] Choroby

Częstą chorobą - właściwie śmiertelną w skutkach jest skręt żołądka. Dogi często mają wspomniane problemy z sercem, kośćmi, oraz ze stawami.

[edytuj] Dogi w sztuce

[edytuj] Popularność

W Polsce rasa jest bardzo popularna.

[edytuj] Ciekawostki

Przypisy

  1. ↑ Tallest Dog Living, 15 listopad 2007, guinnessworldrecords.com

[edytuj] Linki zewnętrzne

p • d • e
Molosy
Typ dogowaty
Typ górski
Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Dog_niemiecki”
Utwórz książkę