Dog z Bordeaux
| Dog z Bordeaux | |
 Dog de Bordeaux |
|
| Inne nazwy | fr. dogue de Bordeaux, niem. Bordeauxdogge, ang. bordeaux mastiff, dog de Bordeaux, mastif francuski |
| Kraj pochodzenia | Francja |
| Wymiary | |
| Wysokość | 60–68 cm (psy) 58–66 cm (suki) |
| Masa | 55 kg (psy) 45 kg (suki) |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa II, sekcja 2, wzorzec nr 116[1] |
| AKC | Miscellaneous |
| ANKC | Grupa 6 (Utility) |
| KC(UK) | Working |
| NZKC | Utility |
| UKC | Grupa 1 – Guardian Dogs |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • ANKC • KC(UK) • NZKC • UKC | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Dog z Bordeaux (oryginalna nazwa dogue de Bordeaux) – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie doga, wyhodowana we Francji jako pies stróżujący i do polowania. Współcześnie pełni również rolę psa-towarzysza. Nie podlega próbom pracy[2].
Spis treści |
Rys historyczny [edytuj]
Jego krewnymi są najprawdopodobniej mastify angielskie oraz buldogi. Pies ten w przeszłości wykorzystywany był do walk psów oraz polowań. Dogue de Bordeaux to stara rasa francuska spokrewniona z mastifami, stąd też inna nazwa tego psa to mastif francuski.
Klasyfikacja FCI [edytuj]
W klasyfikacji FCI rasa ta została zaliczona do grupy II - Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła, sekcja 2.1 - Molosy typu mastifa[3].
Użytkowość [edytuj]
Niegdyś pies do polowań, bojowy, obronny i stróżujący, obecnie pies rodzinny i stróżujący[4].
Zachowanie i charakter [edytuj]
Współczesny dog z Bordeaux jest psem łagodnym, o zrównoważonym charakterze. Lubi towarzystwo dzieci. Sprawdza się jako pies obronny i stróżujący. Podczas wychowywania trzeba zachować konsekwencję. Należy mu zapewnić odpowiednią ilość ruchu. Pies raczej dla doświadczonych właścicieli.
Szata i umaszczenie [edytuj]
Brązowoczerwone umaszczenie o kufie rudej lub czarnej. Możliwe niewielkie białe znaczenia na piersiach i łapach. Szata miękka, krótka i delikatna.
Zdrowie i pielęgnacja [edytuj]
Pielęgnacja sierści jest bezproblemowa, pies ma bardzo krótką szatę.
Choroby [edytuj]
Schorzenia spotykane u tej rasy to dysplazja stawu biodrowego, schorzenia powiek oraz problemy z chrząstkami. Także zapalenie stawów i alergie skórne oraz choroby serca.
Popularność [edytuj]
Popularność rasy poza Francją wzrosła po ukazaniu się w 1989 roku filmu Turner i Hooch z Tomem Hanksem[4]. W Polsce stała się bardziej popularna dzięki reklamom oraz serialowi Rodzina zastępcza, gdzie jednym z bohaterów jest pies rasy dog de Bordeaux, Śliniak.
Przypisy
- ↑ Wzorzec rasy nr 116 (FCI Standard N° 116) (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce - Zarząd Główny
- ↑ Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 102.
- ↑ Systematyka ras wg FCI z uwzględnieniem polskiego nazewnictwa ras (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce - Zarząd Główny
- ↑ 4,0 4,1 Bruce Fogle: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996, s. 251. ISBN 83-7079-672-0.
Bibliografia [edytuj]
- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 259. ISBN 83-7073-122-8.
|
||||||||
