Doktor Who i Dalekowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Doktor Who i Dalekowie
(również:)
Dr Who wśród Daleków

Dr. Who and the Daleks
Gatunek science fiction
Data premiery Wielka Brytania 23 kwietnia 1965[1]
Polska 6 października 1979
Kraj produkcji Wielka Brytania Wielka Brytania
Język angielski
Czas trwania 79 minut
Reżyseria Gordon Flemyng
Scenariusz Terry Nation
Milton Subotsky
Główne role Peter Cushing
Roy Castle
Jennie Linden
Roberta Tovey
Barrie Ingham
Muzyka Barry Gray
Malcolm Lockyer
Zdjęcia John Wilcox
Montaż Oswald Hafenrichter
Produkcja Max J. Rosenberg
Milton Subotsky
Kontynuacja Inwazja Daleków

Doktor Who i Dalekowie również Dr Who wśród Daleków (org. Dr. Who and the Daleks) – film wyreżyserowany przez Gordona Flemynga, którego fabuła opiera się na serialu Doktor Who. Jest to pierwszy z dwóch filmów tego reżysera nakręconych w latach 60. XX wieku, który jest związany z tym serialem. Film przedstawia Petera Cushinga w roli doktora Who, Robertę Tovey w roli Susan, Jennie Linden w roli Barbary i Roya Castle'a w roli Iana.

Fabuła filmu opiera się na siedmioczęściowym odcinku Doktora Who pod tytułem The Daleks (który jest drugim odcinkiem tego serialu i pierwszym, w którym Doktor spotyka Daleków). Był również pierwszym filmem związanym z Doktorem Who, który został nakręcony w technikolorze i miał obraz w formacie panoramicznym (seria telewizyjna była czarno-biała aż do końca 1969 – pierwszym odcinkiem w kolorze był Spearhead from Space z 1970; obraz panoramiczny pojawia się dopiero wraz z powrotem serialu na ekrany w 2005 roku).

Postać doktora, głównego protagonisty filmu (jak i jego kontynuacji) nie jest uznawana za kanoniczne wcielenie Doktora, głównie ze względu na istotne zmiany wprowadzone w filmach. Doktor Cushinga jest ekscentrycznym wynalazcą, który zbudował swoją TARDIS (podczas gdy serialowy Doktor "pożyczył" swoją TARDIS / to ona "pożyczyła" jego[2]). Ponadto w przeciwieństwie do swojej serialowej wersji, nie jest Władcą Czasu lecz człowiekiem, który nazywa się "Who".

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Dr Who i jego wnuczki - Susan i Barbara, pokazują chłopakowi Barbary - Ianowi najnowszy z wynalazków doktora - wehikuł czasu zwany TARDIS. Gdy Ian niechcący uruchamia maszynę, ta zabiera bohaterów do skamieniałej dżungli. Ian i Barbara chcą wracać do Londynu, ale okazuje się to niemożliwe, bo doktor stwierdza, że nie ma wystarczającej ilości płynu niezbędnego dla TARDIS by wysłać ich do domu. W tym czasie, ktoś podrzuca pod drzwi maszyny pudełko z fiolkami z nieznaną zawartością. Bohaterowie nie mają wyjścia i decydują się na poszukanie odpowiedniego składnika płynu w mieście nieopodal. Po krótkich poszukiwaniach zaczynają źle się czuć, a wkrótce okazuje się, że planeta skażona jest przez promieniowanie i doktor odkrywa, że złe samopoczucie jest pierwszym objawem choroby popromiennej. W tym momencie pojawiają się Dalekowie i więżą podróżników.

Okazuje się, że bohaterowie trafili do świata zniszczonego przez wojnę nuklearną pomiędzy rasą Thalów i Daleków[3]. W rezultacie wojny, Dalekowie, zmutowani przez promieniowanie, zamknęli się w zbrojach i wycofali do swego miasta, podczas gdy humoidalna rasa Thal przetrwała dzięki odpowiednim lekom. Dalekowie są zdeterminowani, by stać się rasą dominującą na planecie i szukają sposobu na to by móc opuścić swoje miasto i zniszczyć pozostałych przy życiu Thalów.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Postać Aktor
dr Who Peter Cushing
Ian Chesterton Roy Castle
Barbara Wright Jennie Linden
Susan Foreman Roberta Tovey
Alydon Barrie Ingham
Ganatus Michael Coles
Dyoni Yvonne Antrobus
Temmosus Geoffrey Toone
Antodus John Bown
Elyon Mark Petersen
Thalowie (niewymienieni w czołówce) Ken Garady, Nicholas Head, Michael Lennox, Jack Waters, Virginia Tyler, Jane Lumb, Bruce Wells, Martin Grace, Sharon Young, Gary Wyler
młody Thal (niewymieniony w czołówce) Michelle Scott
operatorzy Daleków Bruno Castagnoli, Michael Dillon, Brian Hands, Robert Jewell, Kevin Manser, Eric McKay, Len Saunders, Gerald Taylor
głosy Daleków David Graham, Peter Hawkins

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

  • W 1995 roku wyprodukowano film dokumentalny pt. Dalekomania opowiadający o filmie i jego seqelu. Można w nim dowiedzieć się o kulisach produkcji[4].
  • Początkowo Dalekowie mieli być uzbrojeni w miotacze ognia, ale ze względów bezpieczeństwa i z obawy, że mogą być zbyt przerażające, zostały zastąpione przez emitery dymu. Miotacze ognia zostały później zainstalowane w Dalekach, które pojawiły się w odcinku The Daleks' Master Plan - 21 odcinku serialu Doktor Who, nadanego w 1965 roku.
  • Wygląd Daleków został odrobinę zmieniony w stosunku do ich telewizyjnej wersji. Modele Daleków widziane w filmie są wyższe niż ich telewizyjna wersja, mają szersze podstawy, a zamiast przepychacza mają mechaniczne kleszcze. Modele te później zostały wynajęte przez BBC i wykorzystane w serialu, w odcinku The Chase (film można było obejrzeć w momencie gdy odcinek The Chase został już wyemitowany przez telewizję).
  • Podkład muzyczny z filmu został wydany przez Silva Screen Records na płycie pod tytułem Dr. Who & the Daleks.

Przypisy

  1. Dr. Who and the Daleks.
  2. odcinek Żona Doktora
  3. Pomimo iż planeta nie została nazwana w tym filmie, w sequelu bohaterowie konsekwentnie nazywają ją Skaro, co zgadza się z z nazwą podaną w serialu.
  4. "Dalekmania", Canal + Image UK Ltd. 57 minut; początkowo wydany na kasecie VHS, w 2001 roku wydany ponownie na DVD jako dodatek w zestawie z filmami.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]