Dokumentacja powykonawcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dokumentacja powykonawcza – to dokumentacja budowy z naniesionymi zmianami dokonanymi w toku wykonywania robót oraz geodezyjnymi pomiarami powykonawczymi. Przedmiotowa definicja tego pojęcia zawarta jest w prawie budowlanym (art. 3 pkt 14 PB). Przygotowanie tej dokumentacji należy do podstawowych obowiązków kierownika budowy (art. 22 pkt 8 PB). Dokumentacja powykonawcza (razem z innymi dokumentami), po zakończeniu budowy i oddaniu obiektu budowlanego do użytkowania, podlega przekazaniu przez inwestora na rzecz właściciela lub zarządcy danej nieruchomości (art 60 PB). Właściciel ten lub zarządca są zobowiązani przechowywać dokumentację powykonawczą (wraz z pozostałymi dokumentami) przez cały okres istnienia obiektu budowlanego (art 63 PB)[1][2].

Na dokumentację powykonawczą składają się więc następujące elementy[1][2]:

  • dokumentacja budowy (art. 3 pkt 13 PB) z naniesionymi zmianami dokonanymi w toku wykonywania robót
  • geodezyjne pomiary powykonawcze.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
  2. 2,0 2,1 Wykonywanie dokumentacji powykonawczej (pol.). www.inzynierbudownictwa.pl – Inżynier Budownictwa. [dostęp 2011-10-20].
Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.