Dolne Miasto

Z Wikipedii

Dolne Miasto (niem. Niederstadt) – południowo-wschodnia część gdańskiej dzielnicy Śródmieście.

Ośrodkiem rozwoju Dolnego Miasta był kościół św. Barbary. Dzielnica została przyłączona w granice administracyjne miasta w XVII w.

Na północnym zachodzie Dolne Miasto jest ograniczone przez Nową Motławę, na południu i na wschodzie przez ciąg fortyfikacji bastionowych z mokrą fosą, na północy przez ulicę Ułańską.

Na zabudowę Dolnego Miasta składają się XIX-wieczne kamienice i budynki przemysłowe oraz pereelowskie bloki.

[edytuj] Zobacz też

• Główne Miasto
• Stare Miasto

p • d • e Jednostki morfogenetyczne okręgu Gdańsk Jednostki Biskupia Górka • Chełm • Długie Ogrody • Dolne Miasto • Emaus • Główne Miasto • Grodzisko • Knipawa • Nowe Ogrody • Nowe Ujeścisko • Ołowianka • Oruńskie Przedmieście • Rudno • Siedlce • Sienna Grobla I • Stara Wieś • Stare Miasto • Stare Przedmieście • Stare Szkoty • Suchanino • Wyspa Spichrzów • Wzgórze Mickiewicza • Zaroślak Podjednostki Chmielniki Pelplińskie • Dolina • Dzielnica Mariacka • Dzielnica Świętojańska • Fundacyjny Kąt • Krzyżowniki • Na Losowej Górze • Osiek • Polski Hak • Przedwale • Szkódka • Trzy Lipy • Winniki • Zamczysko • Ziemica • Ziemica Mała