Dolny Śląsk (prowincja)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Provinz Niederschlesien Prowincja Dolny Śląsk |
|||||
|
|||||
|
|||||
 |
|||||
| Stolica | Wrocław | ||||
| Typ państwa | Prowincja pruska | ||||
| Powierzchnia • całkowita |
37.013 km² |
||||
| Liczba ludności (1925) • całkowita • gęstość zaludnienia |
3,126 mln 117,5 osób/km² |
||||
Prowincja Dolny Śląsk (niem. Provinz Niederschlesien) - prowincja pruska utworzona uchwałą sejmu pruskiego z 14 października 1919 roku z części Śląska, ze stolicą we Wrocławiu. Dopiero 25 lipca weszła w życie ustawa wykonawcza. Oprócz Śląska obejmowała także część Łużyc i ziemię kłodzką. Dzieliła się na dwie rejencje: wrocławską i legnicką. 21 III 1938 połączona z prowincją Górny Śląsk, od 1941 znowu oddzielna prowincja. Jej powierzchnia wynosiła 26 615 km². W 1925 zamieszkiwało ją 3,126 mln ludzi[1].
Przypisy
- ↑ J. Nowosielska-Sobel, G. Sobel, Dolny Śląsk w latach 1918-1945, [w:] Dolny Śląsk. Monografia historyczna, pod red. W. Wrzesińskiego, Wrocław 2006, s. 507.
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||||||||||||||
