Dolny Śląsk (prowincja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Provinz Niederschlesien
Prowincja Dolny Śląsk
Śląsk (prowincja)
Śląsk (prowincja)
1919-1938
1941-1945
Śląsk (prowincja)
Polska Rzeczpospolita Ludowa
Flaga Prowincji Dolny Śląsk
Herb Prowincji Dolny Śląsk
Flaga Prowincji Dolny Śląsk Herb Prowincji Dolny Śląsk
Położenie Prowincji Dolny Śląsk
Stolica Wrocław
Typ państwa Prowincja pruska
Powierzchnia
 • całkowita

37 013 km²
Liczba ludności (1925)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia

3,126 mln
117,5 osób/km²

Prowincja Dolny Śląsk (niem. Provinz Niederschlesien) – prowincja pruska utworzona uchwałą sejmu pruskiego z 14 października 1919 roku z części Śląska, ze stolicą we Wrocławiu. Dopiero 25 lipca weszła w życie ustawa wykonawcza. Oprócz Śląska obejmowała także część Łużyc i ziemię kłodzką. Dzieliła się na dwie rejencje: wrocławską i legnicką. 21 III 1938 połączona z prowincją Górny Śląsk, od 1941 znowu oddzielna prowincja. Jej powierzchnia wynosiła 26 615 km². W 1925 zamieszkiwało ją 3,126 mln ludzi[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. J. Nowosielska-Sobel, G. Sobel: Dolny Śląsk w latach 1918-1945, [w:] Dolny Śląsk. Monografia historyczna, pod red. W. Wrzesińskiego, Wrocław 2006, s. 507.