Dolomit (minerał)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy minerału. Zobacz też: dolomit (skała).
Dolomit
Dolomit i magnezyt - Hiszpania
Dolomit i magnezyt - Hiszpania
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny CaMg[CO3]2
węglan wapnia i magnezu
Twardość w skali Mohsa 3,5 – 4
Przełam muszlowy
Łupliwość 3-kierunkowa, doskonała, zgodnie ze ścianami romboedru
Układ krystalograficzny Układ trygonalny - romboedryczne, bar3
Gęstość minerału 2,8 - 2,9 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa biała, szara, żółtawa, bezbarwny
Rysa biała
Połysk szklisty, czasami perłowy
Współczynnik załamania nω = 1.679–1.681 nε = 1.500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Dolomit
Cynober na dolomicie

Dolomitminerał z gromady węglanów.

Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego badacza Alp, mineraloga Deodata Dolomieu, który w 1791 r. po raz pierwszy wyodrębnił ten minerał.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy kryształy izometryczne (romboedry siodełkowato wygięte do góry), czasami tabliczkowe lub słupkowe. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, naskorupień, żyłek i szczotek krystalicznych. Tworzy pseudomorfozy po innych minerałach. Jest kruchy, przezroczysty, wykazuje luminescencję: pomarańczową, zieloną, żółtą, brązową, białą, kremową. Zawiera domieszki: manganu, kobaltu, ołowiu, cynku. Opornie rozpuszcza się w zimnym kwasie solnym; po sproszkowaniu i podgrzaniu silnie reaguje („burzenie”). Główny składnik skały osadowej o tej samej nazwie.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Złoża dolomitu w Polsce

Występuje w niskotemperaturowych utworach hydrotermalnych, żyłach kruszcowych, w skałach metamorficznych (marmurach dolomitowych). W skałach osadowych jest produktem metasomatozy (dolomityzacji) skał wapiennych, a także sedymentacji chemicznej i biologicznej. Skały dolomitowe powstały z morskich wapieni, które zostały przeobrażone przez bogatą w magnez wodę (atomy magnezu zastąpiły część atomów wapnia). Współwystępuje z kalcytem, kwarcem, pirytem, sfalerytem, galeną.

Miejsca występowania:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • w czystej postaci jest wykorzystywany jako ruda magnezu (13,3% Mg – do lekkich stopów),
  • materiał budowlany (do wytwarzania specjalnego cementu),
  • materiał dekoracyjny,
  • surowiec dla przemysłu ceramicznego,
  • ma zastosowanie w metalurgii,
  • do produkcji materiałów ogniotrwałych,
  • do produkcji nawozów mineralnych (nawóz wapniowo-magnezowy do odkwaszania gleb),
  • interesuje kolekcjonerów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]