Dom towarowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jedynak -zabytkowy dom towarowy w Bydgoszczy, wzniosiony w stylu modernistycznym
Dom towarowy Harrods

Dom towarowy – duży sklep służący do wielobranżowego handlu detalicznego, mieszczący działy lub stoiska grupujące poszczególne typy towarów.

Wielokondygancyjne domy towarowe zaczęły powstawać w środkowej Europie w ostatnich dziesięcioleciach XIX wieku, zajmując często całe kwartały miast i przyczyniając się do stworzenia wielkomiejskiego charakteru centrów. Najczęściej zorganizowane były wokół nakrytego świetlikiem dziedzińca. W czasach rozkwitu domów handlowych przed wojną, stawiano je najczęściej w następujących stylach: eklektyzm, modernizm i secesja. W domach towarowych najczęściej była jedna powierzchnia sprzedaży, bez wyraźnego podziału na sklepy, czy lokale. Współczesne domy handlowe wyposażone są w schody ruchome lub windy, posiadają także podziemny lub ulokowany na dachu parking.

W Europie do największych należą KaDeWe w Berlinie i Harrods w Londynie; największym w krajach skandynawskich jest Stockmann w Helsinkach[1].

Domy towarowe są popularne także w Polsce, np. w Warszawie domy towarowe Wars, Sawa i Junior, Kupieckie Domy Towarowe, czy też Smyk. Sieć tworzyły Państwowe Domy Towarowe, następnie Galeria Centrum.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]