Domagoj Chorwacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Domagoj (zm. 876) – kniaź Chorwacji i Dalmacji w latach 864-876. Protoplasta linii Domagojewiczów.

Domagoj.jpg

Potencjalnie Domagoj był jednym z możnych chorwackich. Władzę zyskał w wyniku wojny domowej. Trudnił się korsarstwem, napadając na miasta frankijskie i bizantyjskie. W 865 roku został zmuszony jest do podpisania traktatu z Wenecją, gwarantujący jej okrętom bezpieczeństwo na Adriatyku, jednak tego traktatu nie przestrzegał. W 866 roku przy wsparciu Bizantyjczyków odparł inwazję arabską. W 871 wsparł czynnie Franków w wojnie z Arabami, międzyczasie Wenecja zaatakowała Chorwację. W 874 papież Jan VIII interweniuje w konflikt wenecjańsko-chorwacki, stając po stronie Wenecji (Domagoj jako chrześcijanin winien powstrzymywać się, i swoich podwładnych, od rozbojów morskich).

Po śmierci Ludwika Niemieckiego kniaź postanowił uniezależnić się od władzy frankijskiej. Pierwsze działania w tej mierze już zostały ruszone, jednak cały plan został przerwany przez jego śmierć. Plan próbował być kontynuowany przez nieznanego władcę (potencjalnie syna). Armia chorwacka przegrała z Wenecjanami i wschodnimi Frankami co wykorzystał Zdesław - zbieg z czasów wojny domowej. Dzięki poparciu cesarza Bazylego I[1] Zdesław został wybrany na następce Domagoja.

W kronikach weneckich opisywany jest jako najgorszy książę Słowian (łac. pessimus dux Sclavorum). W kronikach papieskich opisywany jest jako sławny książę (łac. glourisus dux) lub jako książę Sklavii (łac. dux Sclavorum).

Przypisy

  1. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona: Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza. T. 4. Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 417. ISBN 83-85719-85-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nada Klaic, Povijest Hrvata u ranom srednjem vijeku, Zagrzeb 1975.


Poprzednik
Zdesław
książę Chorwacji Dalmatyńskiej
865-876
Następca
Nieznany; po nim Zdesław