Domingo de Soto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Domingo de Soto
Kraj działania  Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 1494
Segowia
Data i miejsce śmierci 15 listopada 1560
Salamanka
Wykładowca Uniwersytetu w Salamance
Okres sprawowania 1552-1560
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Dominikanie

Domingo de Soto OP (ur. 1494 w Segowii, zm. 15 listopada 1560 w Salamance) − hiszpański teolog, dominikanin, wykładowca Uniwersytetu w Salamance, spowiednik Karola V Habsburga.

Wraz z Francisco de Vitorią byli przedstawicielami tzw. Szkoły w Salamance (hiszp. Escuela de Salamanca).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pracował jako zakrystian. Studiował filozofię i teologię na Uniwersytecie w Alcalá oraz na Sorbonie. W 1524 wstąpił do dominikanów w Burgos. Następnie kontynuował studia w dominikańskiej szkole w Segowii, później zaś na Uniwersytecie w Salamance, gdzie komentował Sumę teologiczną św. Tomasza z Akwinu.

W latach 1545-1547 był nadwornym teologiem Karola V Habsburga oraz uczestnikiem sobór trydenckiego, gdzie bronił nauki św. Tomasza z Akwinu o usprawiedliwieniu. Będąc spowiednikiem cesarskim, odmówił objęcia biskupstwa w Segowii i wrócił do klasztoru. W 1550 został wybrany przełożonym. Od 1552 do śmierci był wykładowcą na Uniwersytecie w Salamance. W dyspucie z Filipem II Habsburgiem bronił praw ubogich. Wraz z dominikaninem Bartolomé de Las Casas bronił praw Indian.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • De ratione tegendi et detegendi secretum, 1541
  • In dialecticam Aristotelis commentarii, 1544
  • In VIII libros physicorum, 1545
  • De natura et gratia, 1547
  • Comment. in Ep. ad Romanos, 1550
  • De justitia et jure, 1556

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]