Dominik Ibáñez de Erquicia i towarzysze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Dominik Ibáñez de Erquicia i towarzysze
Wawrzyniec Ruiz i towarzysze
męczennicy
SanLaurentiusRuizdeManilaProtoMartirodeFilipinasPublication.jpg
Święty Wawrzyniec Ruiz.
Data śmierci 16331637
wzgórze Nishizaka, Nagasaki
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data beatyfikacji 18 lutego 1981
Manila (Filipiny)
przez Jana Pawła II
Data kanonizacji 18 października 1987
Plac Świętego Piotra, Watykan
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 26[1] lub 28 września

Dominik Ibáñez de Erquicia i towarzysze, również Wawrzyniec Ruiz i towarzysze[2] lub Wawrzyniec Ruiz z Manili i 15 towarzyszy[3] – grupa męczenników, ofiar prześladowań antykatolickich w Japonii, zamordowanych z nienawiści do wiary (łac. odium fidei) w latach 16331637, święci Kościoła katolickiego.

Spis treści

Geneza męczeństwa [edytuj]

W okresie Edo[a] stolica Japonii administrowana była przez ród Tokugawa. Shōgun Ieyasu doprowadził do eskalacji przemocy wobec chrześcijan co pociągnęło za sobą kilkadziesiąt tysięcy ofiar. Spośród męczenników, którzy zginęli w latach 1603-1868 beatyfikowano w 1867 grupę 205, a kolejną stanowi 16. tu opisywanych, z których dziewięciu to Japończycy, czterech to Hiszpanie, jeden Włoch, jeden Francuz i jeden Filipińczyk[4][5].

Wszyscy męczennicy zamordowani zostali po uprzednim zadaniu tortur. Ginęli ukrzyżowani i zakopywani żywcem w ziemi, topieni czy poddawani ana-tsurushi, a ich ciała były kremowane i wyrzucane do morza[6][5]. Większość z nich poniosła śmierć na wzgórzu Nishizaka w Nagasace[b], które już w 1597 roku było miejscem kaźni 26 kanonizowanych męczenników, a w latach 1617–1632 wymienionej grupy 205 męczenników[5].

Dominik Ibáñez de Erquicia [edytuj]

Dominik Ibáñez de Erquicia OP wymieniany w tej grupie zazwyczaj w pierwszej kolejności urodził się w 1589 roku w Regil baskijskiej w prowincji Guipuzcoa. Był kapłanem i wykładowcą teologii.

Prowadził działalność misyjną na Filipinach, a następnie przez dziesięć lat pełnił obowiązki przełożonego misji dominikańskich w Japonii. Zamordowany został 14 marca 1633 roku.

Lista męczenników [edytuj]

  • Franciszek Szoyemon (zm. 14 marca 1633) – nowicjusz Zakonu Kaznodziejskiego, katechista
  • Jakub Kiuszey Gorobione Tomanga OP (zm. 17 sierpnia 1633) – kapłan, misjonarz na Formozie i królestwie Sakuma
  • Michał Kurobioye (zm. 17 sierpnia 1633) – katechista
  • Wawrzyniec Ruiz (ur. ok. 1600 w Binondo, zm. 29 września 1637) – pochodzący z Manili wierny świecki[2]
  • Wilhelm Courtet OP (ur. w 1590 w Sérignan, zm. 29 września 1637) – kapłan
  • Michał z Aozaraza OP (ur. w 1598 w Oñate, zm. 29 września 1637) – kapłan
  • Wincenty Sziwozuk od Krzyża OP (zm. 29 września 1637) – japoński kapłan, który początkowo zaparł się wiary, ale wyrzeczenie odwołał i oddał za wiarę życie
  • Łazarz z Kyoto (zm. 29 września 1637) – japoński tłumacz na służbie u dominikanów
  • Łukasz Alonso OP (ur. w 1594 w Carracedo w Hiszpanii, zm. 19 października 1633) – kapłan
  • Mateusz Kohioy od Różańca (zm. 19 października 1633) – nowicjusz Zakonu Kaznodziejskiego
  • Magdalena z Nagasaki (ur. ok. 1600, zm. 15 października 1634) – tercjarka dominikańska
  • Maryna z Omura OP (zm. 11 listopada 1634)
  • Jordan od św. Stefana OP, Hiacynt Ansalone (ur. w 1598 w Agrigento, zm. 1640)
  • Tomasz od św. Józefa OP, Hioji Rokyzayemon Nishi (ur. w 1590 Hirado, zm. 17 listopada, zm. 1634) – ksiądz, który prowadził działalność misyjną na Formozie i pod Nagasaki, pierwszy filipiński święty[3][4]
  • Antoni Gonzales OP (zm. 24 września 1637)[3]

Beatyfikacja i kanonizacja [edytuj]

Beatyfikacji męczenników, która była pierwszą w historii dokonaną poza Rzymem[5], dokonał papież Jan Paweł II w dniu 18 lutego 1981 roku w czasie swej IX podróży apostolskiej w Manilii.

Męczennicy kanonizowani zostali w sześć lat później 18 października na Placu św. Piotra, również przez Jana Pawła II[3][7].

Dniem wspomnienia liturgicznego dla tej grupy męczenników jest 28 września[3], a dominikanie wspominają ich 26 września[6]. Również 26 września wspomina ich Kościół katolicki w Polsce) (wspomnienie dowolne)[2] .

Zobacz też [edytuj]

Uwagi

  1. Edo – dawna stolica Japonii.
  2. Z wyjątkiem Maryny z Omura i Antoniego Gonzalesa.

Przypisy

Bibliografia [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]