Dominik Ibáñez de Erquicia i towarzysze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Dominik Ibáñez de Erquicia i towarzysze
Wawrzyniec Ruiz i towarzysze
męczennicy
SanLaurentiusRuizdeManilaProtoMartirodeFilipinasPublication.jpg
Rzeźba przedstawiająca świętego Wawrzyńca Ruiza.
Data śmierci 16331637
wzgórze Nishizaka, Nagasaki
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data beatyfikacji 18 lutego 1981
Manila (Filipiny)
przez Jana Pawła II
Data kanonizacji 18 października 1987
Plac Świętego Piotra, Watykan
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 26 lub 28 września

Dominik Ibáñez de Erquicia i towarzysze, również Wawrzyniec Ruiz i towarzysze[1] lub Wawrzyniec Ruiz z Manili i 15 towarzyszy[2] – grupa męczenników, ofiar prześladowań antykatolickich w Japonii, zamordowanych z nienawiści do wiary (łac. odium fidei) w latach 16331637, święci Kościoła katolickiego.

Geneza męczeństwa[edytuj | edytuj kod]

W okresie Edo[a] stolica Japonii administrowana była przez ród Tokugawa. Shōgun Ieyasu doprowadził do eskalacji przemocy wobec chrześcijan co pociągnęło za sobą kilkadziesiąt tysięcy ofiar. Spośród męczenników, którzy zginęli w latach 1603-1868 beatyfikowano w 1867 grupę 205, a kolejną stanowi 16. tu opisywanych, z których dziewięciu to Japończycy, czterech to Hiszpanie, jeden Włoch, jeden Francuz i jeden Filipińczyk[3][4].

Wszyscy męczennicy zamordowani zostali po uprzednim zadaniu tortur. Ginęli ukrzyżowani i zakopywani żywcem w ziemi, topieni czy poddawani ana-tsurushi, a ich ciała były kremowane i wyrzucane do morza[5][4]. Większość z nich poniosła śmierć na wzgórzu Nishizaka w Nagasace[b], które już w 1597 roku było miejscem kaźni 26 kanonizowanych męczenników, a w latach 1617–1632 wymienionej grupy 205 męczenników[4].

Dominik Ibáñez de Erquicia[edytuj | edytuj kod]

Dominik Ibáñez de Erquicia OP wymieniany w tej grupie zazwyczaj w pierwszej kolejności urodził się w 1589 roku w Regil baskijskiej w prowincji Guipuzcoa. Był kapłanem i wykładowcą teologii.

Prowadził działalność misyjną na Filipinach, a następnie przez dziesięć lat pełnił obowiązki przełożonego misji dominikańskich w Japonii. Zamordowany został 14 marca 1633 roku.

Lista towarzyszy Dominika Ibáñeza de Erquicia[edytuj | edytuj kod]

  1. Franciszek Szoyemon (zm. 14 marca 1633) – nowicjusz Zakonu Kaznodziejskiego, katechista
  2. Jakub Kiuszey Gorobione Tomanga OP (zm. 17 sierpnia 1633) – kapłan, misjonarz na Formozie i królestwie Sakuma
  3. Michał Kurobioye (zm. 17 sierpnia 1633) – katechista
  4. Wawrzyniec Ruiz (ur. ok. 1600 w Binondo, zm. 29 września 1637) – pochodzący z Manili wierny świecki[1]
  5. Wilhelm Courtet OP (ur. w 1590 w Sérignan, zm. 29 września 1637) – kapłan
  6. Michał z Aozaraza OP (ur. w 1598 w Oñate, zm. 29 września 1637) – kapłan
  7. Wincenty Sziwozuk od Krzyża OP (zm. 29 września 1637) – japoński kapłan, który początkowo zaparł się wiary, ale wyrzeczenie odwołał i oddał za wiarę życie
  8. Łazarz z Kyoto (zm. 29 września 1637) – japoński tłumacz na służbie u dominikanów
  9. Łukasz Alonso OP (ur. w 1594 w Carracedo w Hiszpanii, zm. 19 października 1633) – kapłan
  10. Mateusz Kohioy od Różańca (zm. 19 października 1633) – nowicjusz Zakonu Kaznodziejskiego
  11. Magdalena z Nagasaki (ur. ok. 1600, zm. 15 października 1634) – tercjarka dominikańska
  12. Maryna z Omura OP (zm. 11 listopada 1634)
  13. Jordan od św. Stefana OP, Hiacynt Ansalone (ur. w 1598 w Agrigento, zm. 1640)
  14. Tomasz od św. Józefa OP, Hioji Rokyzayemon Nishi (ur. w 1590 Hirado, zm. 17 listopada, zm. 1634) – ksiądz, który prowadził działalność misyjną na Formozie i pod Nagasaki, pierwszy filipiński święty[2][3]
  15. Antoni Gonzales OP (zm. 24 września 1637)[2]

Beatyfikacja i kanonizacja[edytuj | edytuj kod]

Beatyfikacji męczenników, która była pierwszą w historii dokonaną poza Rzymem[4], dokonał papież Jan Paweł II w dniu 18 lutego 1981 roku w czasie swej IX podróży apostolskiej w Manilii.

Męczennicy kanonizowani zostali w sześć lat później 18 października na Placu św. Piotra, również przez Jana Pawła II[2][6].

Dniem wspomnienia liturgicznego dla tej grupy męczenników jest 28 września[2], a dominikanie i Kościół katolicki w Polsce) (wspomnienie dowolne)[1] wspominają ich 26 września[5][7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Edo – dawna stolica Japonii.
  2. Z wyjątkiem Maryny z Omura i Antoniego Gonzalesa.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]