Dominique Wilkins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dominique Wilkins
Wilkins w barwach Panathinaikosu
Wilkins w barwach Panathinaikosu
21, 12
niski skrzydłowy
Pseudonim Nique, The Human Highlight Film
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1960
Paryż, Francja
Wzrost 203 cm
Masa ciała 100 kg
Kariera
Aktywność 1983 – 1999
Draft 1982, numer: 3
Utah Jazz

Jacques Dominique Wilkins, nazywany „Nique” lub „The Human Highlight Film” (ur. 12 stycznia 1960 w Paryżu) – były amerykański koszykarz, grający na pozycji niski skrzydłowy.

Wilkins ukończył studia na uniwersytecie Georgii, po czym został wybrany z 3 numerem w drafcie 1982 przez Utah Jazz. Niedługo potem został oddany do Atlanty Hawks, gdzie grał do 1994. W żadnym z lat gry w NBA Wilkins nie osiągnął na koniec sezonu średnio mniej niż 20 punktów. Zdobył tytuł króla strzelców w sezonie 1985–1986 ze średnią 30,3 punktu na mecz.

Wilkins był bardzo wartościowym graczem dla Hawks w latach 80. Drużyna pod jego wodzą zaczęła zdobywać po 50 wygranych w sezonie. Gdy Wilkins przekroczył trzydziestkę, jego prawdziwy talent zaczął się dopiero ujawniać – stawał się coraz bardziej uniwersalnym graczem, osiągając 9,0 zbiórek i 3,0 asyst w sezonie 1990.

Oprócz wyboru do pierwszej piątki debiutantów, Wilkins był wybierany siedmiokrotnie do All-NBA Team – w tym raz do pierwszej piątki ligi. 9-krotnie wystąpił w Meczach Gwiazd i wygrał dwa konkursy wsadów w 1985, a później 1990. Ma na swoim koncie 26 668 punktów (9. na liście wszech czasów), a także 7169 zbiórek.

Nique, poza swoimi 11 sezonami z Hawks, grał przez krótki czas w Los Angeles Clippers i Boston Celtics. Potem przeniósł się do Europy, gdzie grał w Panathinaikosie Ateny (z którym zdobył jedyne ligowe tytuły w swojej karierze: mistrza ligi greckiej, a także Euroligi). Tam też został uhonorowany nagrodami indywidualnymi – został MVP Pucharu Grecji oraz MVP Finałów Euroligi. Po roku wrócił do NBA, grając w San Antonio Spurs, potem znów występował na Starym Kontynencie – w Fortitudo Bolonia, w 1999 wrócił do Orlando Magic, gdzie po zagraniu niecałego sezonu odszedł z NBA na zawsze.

W 1994 r. wystąpił w barwach drugiego Dream Teamu na Mistrzostwach Świata w 1994 r., zdobywając złoty medal.

Jego kariera trwała przez 16 sezonów.

Przezwiskiem Wilkinsa był „The Human Highlight Film”, który uzyskał za swoje wsady i nieprawdopodobne akcje, które nie tylko były efektowne, lecz także efektywne. Jego znakiem firmowym był jedno- lub dwuręczny wsad „Windmill”. Jego rywalizacja w konkursach wsadów z młodym Michaelem Jordanem jest pamiętana do dziś, niektórzy nawet uważają, ze były to najlepsze konkursy wsadów kiedykolwiek (np. 1988).

Jego koszulka z numerem 21 została zastrzeżona przez Atlanta Hawks 13 stycznia 2001 roku.

Według magazynu SLAM jest na 27 miejscu spośród 75 najlepszych graczy w historii NBA.

Podczas gali zorganizowanej 8 września 2006 r. przyjęty w poczet Koszykarskiej Galerii Sław.

Jego młodszy brat Gerald także grał w NBA.

Statystyki na przestrzeni całej kariery:

  • Rozegranych meczów: 1074
  • Zdobytych punktów: 26 668
  • Punktów na mecz: 24,8
  • Zbiórek na mecz: 6,7
  • Asyst na mecz: 2,5