Dominium Pakistanu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dominion of Pakistan
Dominium Pakistanu
Indie Brytyjskie 1947-1956 Pakistan
Flaga Pakistanu
Herb Pakistanu
Flaga Pakistanu Herb Pakistanu
Położenie Pakistanu
Język urzędowy urdu, angielski
Stolica Karaczi
Ustrój polityczny Monarchia parlamentarna
Ostatnia głowa państwa królowa Elżbieta II
W jej imieniu Gubernator Generalny Iskander Mirza
Ostatni szef rządu premier Chaudhry Mohammad Ali
Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe
b/d. na świecie
947 940 km²
35 310 km²
Liczba ludności (b/d)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
 • narody i grupy etniczne

b/d
b/d osób/km²
Pendżabczycy, Sindhowie, Beludżowie, Pasztuni, Bengalczycy
Niepodległość od Wielkiej Brytanii
14 sierpnia 1947
Ustanowienie republiki 23 marca 1956
Religia dominująca islam
Strefa czasowa UTC +5
Terytoria autonomiczne Pakistan Zachodni, Pakistan Wschodni

Dominium Pakistanu (ang. Dominion of Pakistan) – historyczne państwo położone w Azji, na terenie obecnych Pakistanu i Bangladeszu, istniejące w latach 1947-1956.

Dominium Pakistanu powstało w 1947 roku, na podstawie deklaracji niepodległości z 14 sierpnia tego roku. Powstanie Pakistanu było skutkiem decyzji o podziale Indii Brytyjskich na dwie części, muzułmańską i hinduistyczną. Dominium obejmowało terytrorium obecnego Pakistanu, a także oddzielonego od głównej części państwa terytorium Pakistanu Wschodniego, z którego powstał później, w 1971 roku, Bangladesz.

Państwo było monarchią, w unii personalnej z Wielką Brytanią, jednak 23 marca 1956 nastąpiło ogłoszenie republiki i zerwanie unii z Wielką Brytanią.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Read, A. and Fisher, D. (1997). The Proudest Day: India's Long Road to Independence. New York: Norton.
 Osobny artykuł: Historia Pakistanu.
 Osobny artykuł: Historia Bangladeszu.