Domknięcie Kleene'ego
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Domknięcie Kleene'ego - w logice oraz językach formalnych unarny operator
stosowany do zbiorów zawierających znaki lub napisy. Zapisuje się go postfiksowo (tak jak silnię).
Spis treści |
Definicja [edytuj]
Domknięcie Kleene'ego zbioru
definiuje się rekurencyjnie:
Niech

dla
.
Wtedy:
gdzie
oznacza słowo puste
Podstawowe własności [edytuj]
- Domknięcie Kleene'ego jest idempotentne:
.
- Każdy zbiór zawiera się w swoim domknięciu Kleene'ego:
.
- Domknięciem Kleene'ego zbioru pustego jest zbiór zawierający słowo puste (a nie zbiór pusty):
- Zachodzi zależność:
.
- Dla dowolnego języka regularnego
, język
jest regularny
Notacja [edytuj]
- Domknięcie Kleene'ego ma najwyższy priorytet względem 2 pozostałych podstawowych operacji: konkatenacji oraz sumy
Przykłady [edytuj]
Przykład 1 [edytuj]
Domknięciem Kleene'ego dowolnego alfabetu jest język złożony ze wszystkich słów nad tym alfabetem. Przykładowo jeśli
, to
jest zbiorem wszystkich ciągów zerojedynkowych o skończonej długości.
Przykład 2 [edytuj]
Niech
.
Wtedy

dla
.
.
.
.
jest regularny

.