Donald Finlay

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Donald Finlay
4 + 2 zespołowo zwycięstw
Group Captain Group Captain
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1909
Christchurch
Data i miejsce śmierci 18 kwietnia 1970
Great Missenden
Przebieg służby
Lata służby 1935–1950
Siły zbrojne RAF roundel.svg Royal Air Force
Jednostki No. 54 Squadron RAF, No. 41 Squadron RAF, No. 608 Squadron RAF
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Distinguished Flying Cross (Wielka Brytania) Air Force Cross (Wielka Brytania)
Wzrost 182 cm
Masa ciała 77 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Donald Osborne "Don" Finlay (ur. 27 maja 1909 w Christchurch, zm. 18 kwietnia 1970 w Great Missenden) – angielski lekkoatleta, płotkarz, dwukrotny medalista olimpijski, oficer Royal Air Force, uczestnik bitwy o Anglię.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera lekkoatletyczna[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczął karierę międzynarodową od startu na igrzyskach olimpijskich w 1932 w Los Angeles, gdzie zdobył brązowy medal w biegu na 110 metrów przez płotki. Był również członkiem brytyjskiej sztafety 4 × 100 metrów, która zajęła w finale 6. miejsce[1]. Jako reprezentant Anglii zwyciężył w biegu na 120 jardów przez płotki podczas Igrzysk Imperium Brytyjskiego 1934 w Londynie[2].

Na igrzyskach olimpijskich w 1936 w Berlinie zdobył srebrny medal w biegu na 110 m przez płotki[1]. Wyrównał wówczas rekord Europy czasem 14,4 s[3]. Sztafeta 4 × 100 metrów z jego udziałem odpadła w eliminacjach[1].

Zwyciężył w biegu na 110 m przez płotki na mistrzostwach Europy w 1938 w Paryżu, ponownie wyrównując rekord Europy, tym razem czasem 14,3 s[4].

Wziął udział w pierwszych po II wojnie światowej letnich igrzyskach olimpijskich w 1948 w Londynie. Składał podczas ich otwarcia ślubowanie olimpijskie. W biegu na 110 m przez płotki został wyeliminowany w eliminacjach[1].

Finlay kilkakrotnie ustanawiał rekord Wielkiej Brytanii na 110 przez płotki, doprowadzając go do wyniki 14,3 s[5].

Był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu na 120 jardów przez płotki w latach 1932-1938 i w 1949[6][7].

Kariera wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Finlay wstąpił do RAF w 1935. Podczas bitwy o Anglię latał na samolotach Supermarine Spitfire w 54 squadronie. Odniósł rany, po czym został przeniesiony do 41 squadronu, którym dowodził. W sierpniu 1941 otrzymał stopień Wing Commander (odpowiednik podpułkownika) i został przeniesiony na stanowisko Engineering Officer w 11 grupie RAF. W czerwcu 1942 został odznaczony Distinguished Flying Cross. Jako pilot myśliwski zestrzelił 4 samoloty wroga (i 2 wspólnie z innym pilotem) oraz uszkodził 3 samoloty (i 1 wspólnie).

W 1943 dowodził 608 squadronem RAF, który latał na samolotach Lockheed Hudson na Bliskim Wschodzie. W 1945 został dowódcą 906 grupą RAF w Birmie. Został odznaczony Air Force Cross. W 1950 został awansowany na stopień Group Captain (odpowiednik pułkownika).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Don Finlay (ang.). [dostęp 2012-04-08].
  2. Commonwealth Games Medallists – Athletics (Men) 1945-1959 (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2012-04-08].
  3. Mirko Jalava (red.): Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 361.
  4. Mirko Jalava (red.): Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 96, 361.
  5. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość – Sandomierz: 2007, s. 69.
  6. British Athletics Championships 1919-1939 (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2012-04-08].
  7. British Athletics Championships 1945-1959 (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2012-04-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]