Donald Young

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Donald Young
Donald Young
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Atlanta
Data i miejsce urodzenia 23 lipca 1989
Chicago
Wzrost 183 cm
Masa ciała 75 kg
Gra leworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2004
Zakończenie kariery aktywny
Trener Donald Senior, Illona Young
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 38 (27 lutego 2012)
Australian Open 3R (2014)
Roland Garros 3R (2014)
Wimbledon 1R (2008, 2011, 2012)
US Open 4R (2011)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 203 (12 listopada 2007)
Australian Open 1R (2012)
Roland Garros 1R (2012)
Wimbledon 2R (2014)
US Open 2R (2012)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Donald Young (ur. 23 lipca 1989 w Chicago) – amerykański tenisista, olimpijczyk z Londynu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Donald Young jest synem Donalda Seniora i Illony. Oboje zajmują się szkoleniem tenisistów oraz są trenerami własnego syna. W młodości trenował w IMG Academy pod nadzorem Nicka Bollettieriego, który w przeszłości współpracował m.in. z Andre Agassim oraz Jimem Courierem[1].

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Lata juniorskie[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy juniorski wielkoszlemowy tytuł wywalczył w styczniu 2005 roku na kortach Australian Open, eliminując m.in. Marina Čilicia, a w finale wynikiem 6:2, 6:4 Sun-Yong Kima[2]. Dzięki temu zwycięstwu awansował jako najmłodszy (15 lat) junior na pozycję lidera rankingu singlistów.

W 2007 roku wygrał swój drugi juniorski wielkoszlemowy turniej, na Wimbledonie. W finale wygrał z Władimirem Ignaticiem 7:5, 6:1[3].

W grze podwójnej triumfował podczas juniorskiego US Open w 2005 roku. W parze z Alexem Claytonem pokonał w meczu o tytuł Carstena Balla i Thiemo de Bakkera 7:6(3), 4:6, 7:5.

Status profesjonalny[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowy tenisista Young w 2011 roku awansował do finału zawodów ATP World Tour w Bangkoku. Pokonał po drodze m.in. broniącego tytułu Guillermo Garcíę Lópeza oraz Gaëla Monfilsa. Pojedynek finałowy zakończył się porażką Younga 2:6, 0:6 z Andym Murrayem[4].

W zawodach wielkoszlemowych najdalej doszedł do 4 rundy gry pojedynczej mężczyzn na US Open w 2011 roku. Z dalszej gry wyeliminował Younga Andy Murray.

W 2012 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Londynie. Uczestniczył w rywalizacji singlowej, z której odpadł w 1 rundzie pokonany przez Andreasa Seppiego.

W rankingu gry pojedynczej Young najwyżej był na 38. miejscu (27 lutego 2012), a w klasyfikacji gry podwójnej na 203. pozycji (12 listopada 2007).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000
Igrzyska olimpijskie
ATP World Tour 500
ATP World Tour 250
Gra pojedyncza (0–1)[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 2 października 2011 Bangkok Twarda (hala) Wielka Brytania Andy Murray 2:6, 0:6

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1R 2R 1R 2R 3R 0 / 5 4–5
Francja French Open 1R 1R 3R 0 / 3 2–3
Wielka Brytania Wimbledon 1R 1R 1R 1R 0 / 4 0–4
Stany Zjednoczone US Open 1R 1R 3R 1R 1R 1R 4R 1R 2R 0 / 9 6–9
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 1 0 / 1 0 / 4 0 / 1 0 / 2 0 / 3 0 / 4 0 / 1 0 / 3 0 / 21 N/A
Bilans spotkań 0–1 0–1 2–1 0–4 0–1 1–2 3–3 1–4 1–1 4–3 N/A 12–21

Przypisy

  1. Donald Young (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 5 grudnia 2009].
  2. Australian Open Junior Championships (ang.). collegeandjuniortennis.com. [dostęp 4 grudnia 2009].
  3. Young Earns Wimbledon Junior Championship (ang.). tenniskalamazoo.blogspot.com, 8 lipca 2007. [dostęp 4 grudnia 2009].
  4. Andy Murray beats Donald Young to win Thailand Open (ang.). atpworldtour.com, 2 października 2011. [dostęp 2 października 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]