Donato Bramante

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Donato Bramante
Santa Maria delle Grazie w Mediolanie

Donato Bramante, właściwie Donato di Angelo di Pascuccio (ur. 1444 w Monte Asrualdo, zm. 11 marca 1514 w Rzymie) – architekt i malarz włoski.

Jego pełne imię brzmiało Donato di Pascuccio d'Antonio. Pracował w Urbino, gdzie kształcił się pod kierunkiem Melozza da Forlì, Piera della Francesca i Andrei Mantegni.

W 1474 udał się do Mediolanu, gdzie wprowadził styl renesansowy. Od ok. 1479 służył u księcia Ludovica Sforzy. Do ok. 1490 roku pracował w Lombardii dla Lodovico Il Moro, m.in. w Pawii i być może w Legnano. W 1499, kiedy Lodovico został wygnany z Mediolanu przez króla Francji Ludwika XII, Bramante był zmuszony udać się do Rzymu, pod opiekę kardynała Raffaela Riario, a później kardynała Della Rovere, późniejszego papieża Juliusza II. W Rzymie spędził 15 lat. Od 1503 był głównym architektem i inżynierem papieża Juliusza II.

Czerpał inspiracje z architektury antycznej i starochrześcijańskiej, a także twórczości m.in. L. B. Albertiego, Filippa Brunelleschiego, Piera della Francesca, Leonarda da Vinci czy Andrea Mantegni. Posługiwał się czystymi formami antycznymi. Pisał również poezje.

Dzieła Bramante[edytuj | edytuj kod]

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Malarstwo[edytuj | edytuj kod]