Donato Bramante
Donato Bramante, właściwie Donato di Angelo del Pasciuccio (ur. 1444 w Monte Asdrualdo, zm. 11 marca 1514) – architekt i malarz włoski.
Jego pełne imię brzmiało Donato di Pascuccio d'Antonio. Pracował w Urbino, gdzie kształcił się pod kierunkiem Melozza da Forlì, Piera della Francesca i Andrei Mantegni. W 1474 udał się do Mediolanu, gdzie wprowadził styl renesansowy. Od ok. 1479 służył u księcia Ludovica Sforzy. Do ok. 1490 roku pracował w Lombardii dla Lodovico Il Moro, m.in. w Pawii i być może w Legnano. W 1499, kiedy Lodovico został wygnany z Mediolanu przez króla Francji Ludwika XII, Bramante był zmuszony udać się do Rzymu, pod opiekę kardynała Raffaela Riario, a później kardynała Della Rovere, późniejszego papieża Juliusza II. W Rzymie spędził 15 lat. Od 1503 był głównym architektem i inżynierem papieża Juliusza II.
Czerpał inspiracje z architektury antycznej i starochrześcijańskiej, a także twórczości m.in. L. B. Albertiego, Filippa Brunelleschiego, Piera della Francesca, Leonarda da Vinci czy Andrea Mantegni. Posługiwał się czystymi formami antycznymi. Pisał również poezje.
[edytuj] Dzieła Bramante
[edytuj] Architektura
- prezbiterium i kopuła kościoła Santa Maria delle Grazie w Mediolanie
- pierwotny projekt bazyliki Św. Piotra
- rozbudowa Pałacu Watykańskiego
- centralne Tempietto przy kościele San Pietro in Montorio w Rzymie
- udział przy budowie katedry w Pawii
- klasztor Matki Bożej Królowej Pokoju w Rzymie
- zaprojektował chór kościołów : Santa Maria del Poppolo, Palazzo dei Tribunali i Palazzo Caprini
- freski w Castello Sforzesco w Mediolanie
- projekt 3 krużganków dla kościoła S. Ambrogio w Mediolanie i sąsiadującego z nim klasztoru: Porta della Canonica, krużganek Dorycki i krużganek Joński
- w kościele Santa Maria presso San Satiro w Mediolanie, Bramante zastosował iluzję głębi wnętrza prezbiterium, ze względu na brak miejsca na jego rozbudowę.
[edytuj] Malarstwo
- Chrystus przy kolumnie - 1480-1481, Pinakoteka Brera
- Heraklit i Demokryt - 1487, Pinakoteka Brera, Mediolan
