Donor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Donor – pojęcie chemiczne oznaczające cząsteczkę, pojedynczy atom lub jon, który dostarcza elektron, proton, grupę funkcyjną lub określony jon innym cząsteczkom w trakcie reakcji chemicznej. Cząsteczki przyjmujące (przeciwne donorowym) nazywane są akceptorami.

Termin ten jest zwykle stosowany razem z określeniem elementu dostarczanego. Np. w teorii Brønsteda kwasy są donorami protonów, a zasady akceptorami protonów. Gdy termin ten jest używany samodzielnie (bez określenia elementu), w domyśle przyjmuje się, że chodzi o donory elektronów.

W tym sensie mówi się o donorze w kontekście domieszkowania półprzewodników. Półprzewodniki domieszkowane donorami elektronów (nośniki większościowe) są określane jako typ n. Ich przewodnictwo elektryczne wynika z faktu występowania w nich nadmiaru elektronów, które mogą się swobodnie przemieszczać po sieci krystalicznej podobnie jak to jest w przypadku metali.

W chemii pojęcie donoru ma związek z pojęciami takich reakcji chemicznych jak utlenienie i redukcja:

  • utlenianie: utrata elektronów; cząstka emitująca elektrony to donor.
  • redukcja: przyjęcie elektronów; cząstka pochłaniająca elektrony to akceptor.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Szepke: 1000 słów o atomie i technice jądrowej. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982. ISBN 8311067236. (pol.)