Dopełnienie dalsze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dopełnienie dalszedopełnienie, przy którego użyciu nie można przekształcić zdania ze strony czynnej na stronę bierną, tak aby dotychczasowe dopełnienie przejęło rolę podmiotu. Przy transformacji zdania do strony biernej dopełnienie dalsze nie zmienia swojej formy, np:

Strona czynna: Michał wręczył portierowi dokumenty.
Strona bierna: Dokumenty zostały wręczone portierowi przez Michała.

Dopełnienie dalsze występuje w celowniku, narzędniku lub miejscowniku[1] , np.:

Marek zachwyca się (N. kim? czym?) górskim krajobrazem.
Przyglądam się (C. komu? czemu?) przechodniom.
Porozmawiajmy (Ms. o kim? o czym?) o uczuciach.

Przypisy

  1. Piotr Bąk: Gramatyka języka polskiego : zarys popularny. Warszawa: Wydawnictwo "Wiedza Powszechna", 1995, s. 420. ISBN 83-214-0923-7.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]