Dopuszczalna masa całkowita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dopuszczalna masa całkowita (dmc.) – według kodeksu drogowego największa, określona właściwymi warunkami technicznymi, masa pojazdu, obciążonego osobami i ładunkiem, dopuszczonego do poruszania się po drodze[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy