Dopuszczalna masa całkowita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dopuszczalna masa całkowita (dmc.) – łączna masa pojazdu (lub zespołu pojazdów) na postoju, gotowego do drogi wraz z masą ładunku deklarowana jako dopuszczalna przez właściwe władze państwa rejestracji pojazdu[1].

Według kodeksu drogowego w Polsce to największa, określona właściwymi warunkami technicznymi, masa pojazdu, obciążonego osobami i ładunkiem, dopuszczonego do poruszania się po drodze[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 70/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do transportu drogowego rzeczy. (CELEX: 32012R0070).
  2. Dz. U. z 2012 r. Nr , poz. 1137.