Doris Miller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Doris Miller
Doris Miller
Doris Miller
Data i miejsce urodzenia 12 października 1919
Stany Zjednoczone Waco
Data i miejsce śmierci 24 listopada 1943
Stany Zjednoczone Wyspy Gilberta
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy Atak na Pearl Harbor
Walki o Wyspy Gilberta
Odznaczenia
Navy Cross
Purple Heart
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Doris "Dorie" Miller (ur. 12 października 1919, zm. 24 listopada 1943) – czarnoskóry marynarz amerykański. Pierwszy czarnoskóry, któremu przyznano Krzyż Marynarki Wojennej – najwyższe odznaczenie przyznawane przez Marynarkę Stanów Zjednoczonych. W 2002 roku Molefi Kete Asante umieścił go na swojej liście stu najbardziej zasłużonych Afroamerykanów[1].

Wczesne dzieciństwo i kariera wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Miller urodził się w Waco, w stanie Teksas, 12 października 1919 roku, jako trzeci z czterech synów Henrietty i Connera Millerów. Będąc młodzieńcem dał się poznać jako osoba bardzo taktowna. Często pomagał w domu gotując posiłki i robiąc pranie, jak i w pracy na gospodarstwie ojca. Był dobrym uczniem. Grał w szkolnej drużynie footballowej Waco's A.J. Moore High School na pozycji obrońcy. Na boisku wołano na niego "Wściekły Byk" z powodu jego dużej postury (5 stóp i 9 cali przy 200 funtach masy).

Do czasu zaciągnięcia się w służbę Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych pracował na gospodarstwie ojca. 3 września 1939 roku wstąpił w służbę marynarki, gdzie służył jako pomocnik kucharza trzeciej klasy[2].

Był kucharzem III klasy, a więc zajmował się najmniej prestiżowymi czynnościami, takimi jak obieranie ziemniaków i sprzątanie stołu. Przeszedł szkolenie na rusznikarza w Naval Training Station w Norfolk. Na niszczycielu i statku zaopatrzeniowym USS "Pyro" służył jako pomocnik kucharza. 2 stycznia 1940 roku został oddelegowany na pancernik USS "West Virginia". W czasie służby na tym okręcie zajął się boksowaniem w wadze ciężkiej. W lipcu tegoż samego roku otrzymał tymczasowy przydział na USS "Nevada" (BB-36). Powrócił na USS "West Virginia" 3 sierpnia 1941 roku[3].

Atak na Pearl Harbor[edytuj | edytuj kod]

Tuż po pobudce (ok. godziny 6.00) Miller zbierał pranie na okręcie, kiedy rozbrzmiały syreny alarmowe. Zmierzał do miejsca składowania broni przeciwlotniczej. Został wyznaczony do odprowadzenia rannych marynarzy w bezpieczne miejsce. Przeniósł tam także swego przełożonego, kapitana Mervin Banion, ranionego odłamkami bomby. Doris został poproszony przez starszego oficera o ewakuację kapitana do najbliższego punktu medycznego, na co nie zezwolił kapitan, który postanowił nie opuszczać pokładu – zginął tego samego dnia.

Miller został skierowany do pomocy w obsłudze karabinu przeciwlotniczego kalibru 12,7 mm. Przejął nad nim kontrolę i otworzył ogień do japońskich samolotów, pomimo braku jakiegokolwiek treningu w obsługiwaniu się tą bronią. Strzelał do czasu, aż zabrakło mu amunicji. W tym czasie co najmniej dwie bomby i torpedy trafiły w pokład USS "West Virginia". Pancernik stopniowo zaczął opadać na dno portu. Miller wraz z ocalałą załogą opuścił jednostkę.

Wojna na Pacyfiku[edytuj | edytuj kod]

Miller rozmawia z marynarzami i cywilami Naval Station Great Lakes, 7 stycznia 1943

Dorisa podniesiono do stopnia zastępcy kucharza pierwszej klasy 1 czerwca 1941 roku. 27 czerwca 1941 Kurier Pittsburski nawoływał, aby możliwa była przepustka na powrót do domu dla Millera – na co wcześniej dostali zezwolenie już jego biali koledzy. 23 listopada 1941 roku Doris wrócił do Pearl Harbor, gdzie otrzymał zadanie stawienia się na pokładzie USS "Indianapolis".

6 lutego 1943 roku Pittsburgh Courier ponownie podjął temat Dorisa. Tym razem nawoływał aby wrócił na wojnę. Nagłówek brzmiał "On walczył... trzymając mop, kiedy inni bohaterowie Pearl Harbor dostawali odznaczenia". Potwierdziło to formujące się przeświadczenie, że taki człowiek jest cennym żołnierzem, i należałoby go odciągnąć od wojny. W tym czasie Doris był już w drodze na nową jednostkę.

Miller zgłosił się na Puget Sound Navy Yard 15 maja 1943 roku. Ponownie podniesiono jego rangę, tym razem na Kucharza Oficera 3 Kategorii na lotniskowcu USS "Liscome Bay". Po szkoleniu na Hawajach załoga lotniskowca został wysłana do walk u wybrzeży Wysp Gilberta. Załoga uczestniczyła w bitwie pod Tarawą 20 listopada 1943 roku. 24 listopada japońska torpeda z okrętu typu I-175 trafiła w rufę okrętu. Ten spoczął na dnie w zaledwie kilka minut. Ocalało 242 członków załogi. Pozostałych uznano za zmarłych. Dnia 7 grudnia 1943 roku, rodzice Dorisa zostali zawiadomieni, że najprawdopodobniej ich syn zginął w boju. Msza żałobna odbyła się 30 kwietnia 1944 roku w Waco, w Kościele Baptystów, sponsorowanego przez Klub Zwycięstwa. 28 maja w hołdzie Dorisowi Millerowi wystawiono pomnik w Moore High School. 25 listopada Sekretarz Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych ogłosił oficjalnie, że Doris Miller zginął w boju.

Popkultura[edytuj | edytuj kod]

Postać Millera służyła w celach propagandowych, m.in. na plakacie "above and beyond the call of duty" nawołującego młodych mężczyzn każdego koloru skóry do wstąpienia w szeregi Armii Stanów Zjednoczonych. W 1942 roku dokonania Millera zostały udramatyzowane w seriach radia CBS They Leave Forever. W postać Millera wcielił się Elven Havard w filmie z 1970 roku Tora! Tora! Tora!, a w 2001 roku Cuba Gooding Jr. w filmie Pearl Harbor W 2007 roku historyk, Bill O' Neal ogłosił publicznie – Doris Miller: Hero of Pearl Harbor (ang. Bohater z Pearl Harbor).

Pamięć[edytuj | edytuj kod]

  • Fregata USS "Miller", należąca do typu Knox, której budowa została zlecona 30 czerwca 1973 roku, została nazwana na cześć Millera.
  • The Doris Miller Foundation fundacja założona w 1947. Corocznie rozdaje nagrody za osobisty lub grupowy wkład w polepszaniu relacji pomiędzy białymi i czarnymi]
  • The Bachelor Enlisted Quarters at Great Lakes Naval Base – kwatery w bazie marynarki poświęcone pamięci Millera 7 grudnia 1971.
  • Monument poświęcony Millerowi w Waco Veterans Medical Center, Waco
  • Doris Miller Drive – w Waco Veterans Medical Center
  • Doris Miller Elementary School – w Waco
  • Doris Miller YMCA – w Waco
  • Dorie Miller Center – w San Antonio
  • Dorie Miller Elementary School – w San Antonio
  • Dorie Miller Houses – w Corona
  • Dorie Miller Housing Project – w Gary
  • Dorie Miller Elementary School – w San Diego
  • Doris Miller Junior High School – w San Marcos
  • Doris Miller Auditorium – w Austin
  • Doris Miller Community Center – w Newport News
  • Doris Miller Park – wspólnota domów dla młodszych oficerów w Pearl Harbor
  • Doris Miller Post 915 – oddział Piechoty Marynarki Wojennej w Chicago[4]
  • Dorie Miller Chapter 14 – oddział niepełnosprawnych weteranów w Waszyngtonie
  • 11 października 1991, bractwo Alpha Kappa Alpha, poświęciło brązową płytę Dorisowi Millerowi.
  • Dorie Miller Park – w Lewisburgu

Przypisy

  1. Asante, Molefi Kete (2002). 100 Greatest African Americans: A Biographical Encyclopedia. Amherst, New York. Prometheus Books. ISBN 1-57392-963-8.
  2. Ship's Cook Third Class Doris "Dorie" Miller National Geographic
  3. Mess Attendant Doris Miller
  4. The American Legion - Dorie Miller Post #915 - Chicago, IL