Dorota Kania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dorota Kania (ur. ok. 1964[1]) – polska dziennikarka tygodnika Gazeta Polska[2], miesięcznika Nowe Państwo – Niezależna Gazeta Polska (wcześniej Nowe Państwo)[3], dziennika Gazeta Polska Codziennie, w którym kieruje działem Polska[4]. Zastępca redaktora naczelnego portalu Niezalezna.pl[5].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z południowej Małopolski, wychowywała się na Podhalu[1]. Jej ojciec był długoletnim pracownikiem w zakładach mechanicznych w Tarnowie, matka zmarła, gdy Dorota Kania miała trzy lata[6]. Ukończyła filozofię na Wydziale Filozofii Akademii Teologii Katolickiej[7]. W przeszłości publikowała w dziennikach Super Express, Życie Warszawy i Życie oraz pracowała w rozgłośni Radio Plus i Telewizji Polskiej[7]. W związku z publikacją Doroty Kani w Super Expressie dotyczącą Marka Siwca i skierowaniem przez niego sprawy do sądu, dziennikarka i redaktor Bertold Kittel zostali skazani za naruszenie dóbr osobistych i zapłatę odszkodowania. W 2011 Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu orzekł, że wyrok polskiego sądu nie naruszył wolności słowa[8]. Od stycznia 2007 pracowała w tygodniku Wprost (dział Polska Wydarzenia), po czym w lutym 2008 została zawieszona[9], a w marcu 2008 zwolniona z redakcji[10]. Miało to związek z wypowiedziami Marka Dochnala w audycji Teraz my! na temat rzekomej pożyczki zaciągniętej u jego rodziny przez Kanię[11][12]. W odpowiedzi dziennikarka zaprzeczyła tym informacjom[13] i złożyła w sądzie pozew przeciwko Dochnalowi[14]. W tej sprawie oświadczenie wydała Rada Etyki Mediów zalecając powstrzymanie się od ferowania wyroków medialnych[15]. W kwietniu 2009 proces został zawieszony[16]. Żona Marka Dochnala, Aleksandra, wytoczyła dziennikarce sprawę cywilną i złożyła prywatny akt oskarżenia, zakończoną w 2010 nieprawomocnym wyrokiem skazującym[17]. Proces karny wszczęty w 2009 został umorzony w październiku 2013 przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieście (sprawa dotyczyła programu „30 minut extra” w TVP INFO, wyemitowanego 1 marca 2008, w którym Dorota Kania powiedziała w nim m.in. o spotkaniach Aleksandry Dochnal z rosyjskim a wcześniej sowieckim szpiegiem Władimirem Ałganowem oraz o przekazywaniu pieniędzy osobom skazanym na wieloletnie więzienie)[18].

W publikacji z 2008 na łamach tygodnika Gazeta Polska wraz z Maciej Maroszem opierając się na dokumentach IPN poinformowali, że ówczesny prezes Federacji Rodzin Katyńskich w okresie PRL Andrzej Sariusz-Skąpski współpracował z SB zarejestrowany jako tajny współpracownik o pseudonimie „Igor”[19][20][21][22], za co on wytoczył im proces cywilny. Po jego śmierci w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 proces przeciwko dziennikarzom jako powódki kontynuowały córki Sariusza-Skąpskiego,w tym Izabella Sariusz-Skąpska; w 2012 Sąd Okręgowy w Warszawie w prawomocnym wyroku odrzucił pozew stwierdzając, że dziennikarze dochowali należytej staranności podczas zbierania materiałów[23][24].

W 2011 prawomocnym wyrokiem sądu Dorota Kania została skazana na karę grzywny za zniesławienie pułkownika SB, Ryszarda Bieszyńskiego, w związku z treścią artykułu pt. „Matka chrzestna” opublikowanego w tygodniku Wprost z 2007[25][26]. W tej sprawie Wiktor Świetlik w imieniu Centrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich wystąpił do Rzecznika Praw Obywatelskich o kasację wyroku w sprawie karnej przeciwko redaktor Dorocie Kani[27]. Po odmowie kasacji wyroku przez Sąd Najwyższy Kania złożyła skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka[28].

15 lutego 2012 została ponownie skazana z art. 212 K.K. na karę grzywny i nawiązki za zniesławienie prof. Andrzeja Ceynowy w artykule pt. „Agenci w gronostajach” opublikowanym w tygodniku Wprost z 2007 (wraz z nią skazany został ówczesny redaktor naczelny Stanisław Janecki)[29]. Tego samego dnia Kania wygrała inny proces w sprawie publikacji materiałów Instytutu Pamięci Narodowej[30]. W związku z artykułem Doroty Kani pt. „Śpioch” opublikowanym w tygodniku Wprost w 2007[31] Janusz Kaczmarek złożył pozwy cywilne, po których pozwana dziennikarka dwukrotnie wygrywała procesy (w tym w lipcu 2012, gdy sąd nie dopatrzył się winy Doroty Kani)[32][33] oraz złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa pomówienia, po którym Sąd Okręgowy w Warszawie prawomocnie umorzył postępowanie[34] uchylając wyrok pierwszej instancji[35].

W publikacjach z zakresu dziennikarstwa śledczego zajmuje się m.in. tematyką lustracji osób pełniących funkcje publiczne oraz przeszłości osób sprawujących funkcje państwowe i występujących publicznie (w tym premiera PRL Józefa Cyrankiewicza[36][37], historyka Jerzego Roberta Nowaka[38], dziennikarza Jerzego Baczyńskiego[39], pierwszej damy RP Anny Komorowskiej[40][41], posłanki Anny Grodzkiej[42]).

W połowie 2012 miała otwartych osiem procesów sądowych niezakończonych prawomocnym wyrokiem[7]. W 2012 raport amerykańskiego Departamentu Stanu o przestrzeganiu i łamaniu praw człowieka na świecie wymienił skazanie w procesie karnym Doroty Kani (oraz Jerzego Jachowicza) jako ograniczania wolności prasy słowa w Polsce[43][44]. W maju 2013 nakładem Wydawnictwa M ukazała się książka Doroty Kani pt. Cień tajnych służb (podtytuł: Polityczne zabójstwa. Niewyjaśnione samobójstwa. Niepublikowane dokumenty. Nieznane archiwa) dotycząca kulisów zbrodni i niewyjaśnionych samobójstw ostatnich 20 lat[45][46].

W grudniu 2013 nakładem wydawnictwa Fronda ukazała się książka pt. Resortowe dzieci. Media, której autorami są wspólnie Dorota Kania, Jerzy Targalski i Maciej Marosz[47]. W maju 2014 została zapowiedziana druga publikacja z serii, zatytułowana Resortowe dzieci. Służby[48]. Rozmowa z Dorotą Kanią została zawarta w książce autorstwa Tomasza Terlikowskiego pt. Pojedynki z 2014[49].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Zapraszam Monikę Olejnik do lustracji (pol.). niezalezna.pl, 2013-07-06. [dostęp 2013-12-11].
  2. Gazeta Polska (stopka) (pol.). gazetapolska.pl. [dostęp 2013-04-14].
  3. Nowe Państwo (stopka) (pol.). panstwo.net. [dostęp 2013-04-14].
  4. Redakcja gazety (pol.). gpcodziennie.pl. [dostęp 2013-04-14].
  5. Niezalezna.pl. Stopka Redakcyjna (pol.). niezalezna.pl. [dostęp 2013-05-29].
  6. Resortowe poglądy. rp.pl, 10 stycznia 2014. [dostęp 25 stycznia 2014].
  7. 7,0 7,1 7,2 Rozmowa dnia – 1 sierpnia 2012. sdp.pl, 2012-08-01. [dostęp 2013-05-29].
  8. Dziennikarze Dorota Kania i Bertold Kittel przegrali w Strasburgu (pol.). wyborcza.pl, 2011-06-21. [dostęp 2013-05-29].
  9. "Wprost" zawiesił dziennikarkę Dorotę Kanię (pol.). rp.pl, 2008-02-26. [dostęp 2013-05-29].
  10. Dorota Kania odchodzi z "Wprost"data=2008-03-28 (pol.). zw.com.pl. [dostęp 2013-05-29].
  11. Wojciech Czuchnowski: Jak Dorota Kania wyciągała pieniądze od rodziny Dochnala (pol.). wyborcza.pl, 2009-05-14. [dostęp 2013-05-29].
  12. Dochnal: w imieniu Ziobry przychodził dziennikarz TVP, Kania pożyczyła kilkaset tysięcy (pol.). wirtualnemedia.pl, 2008-02-26. [dostęp 2013-05-29].
  13. Kania: to stek bzdur (pol.). 2008-02-26. [dostęp 2013-05-29].
  14. Dorota Kania skarży Dochnala (pol.). tvn24.pl, 2008-02-28. [dostęp 2013-05-29].
  15. W sprawie dziennikarki śledczej Doroty Kani (pol.). radaetykimediow.pl, 2013-05-18. [dostęp 2013-05-29].
  16. Proces Kania vs. Dochnal zawieszony (pol.). wprost.pl, 2009-04-29. [dostęp 2013-05-29].
  17. Sąd bezkarnie dyskryminuje dziennikarkę. gpcodziennie.pl, 2013-04-18. [dostęp 2013-05-27].
  18. Proces Doroty Kani (pol.). freepress.org.pl, 21 października 2013. [dostęp 11 grudnia 2013].
  19. Podwójne życie prezesa Federacji Rodzin Katyńskich. onet.pl, 20 grudnia 2013. [dostęp 24 grudnia 2013].
  20. Rozłam w Rodzinach Katyńskich?. rp.pl, 23 października 2009. [dostęp 24 grudnia 2013].
  21. Barbara Stanisławczyk: Ostatni krzyk. Od Katynia do Smoleńska historie dramatów i miłości. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 2011, s. 136-137. ISBN 978-83-7510-814-9.
  22. TW "Igor" i ludobójstwo. blogpress.pl, 12 września 2009. [dostęp 24 grudnia 2013].
  23. Dziennikarze „Gazety Polskiej” wygrali proces. niezalezna.pl, 15 lutego 2012. [dostęp 24 grudnia 2013].
  24. „Gazeta Polska” wygrała proces. 31 listopada 2012. [dostęp 24 grudnia 2013].
  25. Dorota Kania skazana z 212 k.k. (pol.). sdpwarszawa.pl, 2011-06-14. [dostęp 2013-05-29].
  26. Dorota Kania także przegrała z byłym esbekiem (pol.). rp.pl, 2011-06-11. [dostęp 2013-05-29].
  27. CMWP SDP wnosi o kasację wyroku (pol.). sdp.pl, 2011-06-14. [dostęp 2013-05-29].
  28. Skarga dziennikarki na artykuł 212 w Strasburgu (pol.). rp.pl, 2011-09-20. [dostęp 2013-05-29].
  29. Dorota Kania skazana z art. 212 (pol.). niezalezna.pl, 2012-02-15. [dostęp 2013-05-29].
  30. Dorota Kania i Stanisław Janecki skazani na grzywnę za zniesławienie (pol.). press.pl, 2012-02-17. [dostęp 2013-05-29].
  31. Śpioch. wprost.pl. [dostęp 15 grudnia 2013].
  32. Dorota Kania wygrała ze „śpiochem”. info-horyzont.pl, 4 lipca 2012. [dostęp 15 grudnia 2013].
  33. Dorota Kania wygrała z J. Kaczmarkiem (pol.). niezalezna.pl, 2012-07-04. [dostęp 2013-05-29].
  34. Dorota Kania wygrała proces z Januszem Kaczmarkiem. sdp.pl, 7 października 2013. [dostęp 15 grudnia 2013].
  35. CMWP SDP na rozprawie. freepress.org.pl, 13 czerwca 2013. [dostęp 15 grudnia 2013].
  36. Józef Cyrankiewicz kolaborował z Gestapo?. wprost.pl, 26 grudnia 2007.
  37. Fałszywy bohater. wprost.pl, 7 stycznia 2008. [dostęp 15 grudnia 2013].
  38. Agent u Rydzyka. „Wprost”. 37 (1290), 2007. Agencja Wydawniczo-Reklamowa „Wprost”. 
  39. Anna Wittenberg: Dorota Kania tropi ślady Anny Grodzkiej w PRL. Lustratorka na usługach prawicy czy napiętnowana dziennikarka? (pol.). natemat.pl, 2012-07-04. [dostęp 2013-05-29].
  40. Rodzinna historia prezydentowej w aktach IPN. „Gazeta Polska”, 2010-12-08. 
  41. Rodzinna historia prezydentowej w aktach IPN (pol.). niezalezna.pl, 2011-01-23. [dostęp 2013-05-29].
  42. Anna Grodzka. Wielka mistyfikacja (pol.). niezalezna.pl, 2013-01-31. [dostęp 2013-05-29].
  43. Country Reports on Human Rights Practices for 2011. Poland. Executive summary (pol.). state.gov. [dostęp 2013-06-09].
  44. Departament Stanu USA o represjach wobec polskich dziennikarzy (pol.). fronda.pl, 2012-05-28. [dostęp 2013-12-11].
  45. "Cień tajnych służb" – nowa książka Doroty Kani (pol.). ksiazka.net.pl, 2013-05-28. [dostęp 2013-05-29].
  46. Cień tajnych służb – nowa książka Doroty Kani (pol.). blogpress.pl, 2013-05-24. [dostęp 2013-05-29].
  47. Ta książka wstrząśnie III RP. Autorzy lustrują czołowych dziennikarzy mainstreamu (pol.). niezalezna.pl, 2013-11-21. [dostęp 2013-11-21].
  48. Radio założone przez tajniaków z PRL-u. Premiera „Resortowych dzieci. Służby” w listopadzie. niezalezna.pl, 14 maja 2014. [dostęp 14 maja 2014].
  49. Pojedynki. wydawnictwofronda.pl. [dostęp 14 maja 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Dorota Kania