Dorothea Tanning

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dorothea Margaret Tanning (ur. 25 sierpnia 1910, zm. 31 stycznia 2012) – amerykańska malarka, rzeźbiarka i pisarka. Była żoną malarza Maksa Ernsta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Została „odkryta” przez właściciela nowojorskiej galerii Juliena Levy’ego który jako pierwszy umożliwił jej wystawienie jej prac. Także dzięki Levy’emu poznała swojego późniejszego męża Maksa Ernsta. Dzięki pracom z lat 40. i wczesnych 50. takie jak Birthday (1942, Philadelphia Museum of Art) czy Eine kleine Nachtmusik (1943, Tate Modern, Londyn) została uznana za malarkę surrealistyczną, ale w późniejszym czasie wypracowała własny unikatowy styl.

Była autorką onirycznych kompozycji często z udziałem kobiet i dziewczynek ukazujących postaci fantastycznie przekształcone, w tajemniczych przestrzeniach pałaców i buduarów, przepojone atmosferą erotycznego marzenia, utraty, zagubienia[1]

W późniejszym okresie życia Tanning skoncentrowała się na pisarstwie i poezji. W 1986 opublikował autobiografię zatytułowaną Birthday, a w 2011 wydała bardziej rozbudowaną wersję swojej biografii pt. Between Lives: An Artist and Her World. W 2004 wydano zbiór jej poezji A Table of Content oraz nowelę Chasm: A Weekend. Wiersze Tanning ukazywały się w takich wydawnictwach jak „The Yale Review”, „Poetry”, „The New Yorker”.

Przypisy

  1. Zmarła Dorothea Tanning. „Gazeta Wyborcza”, 2012-02-05. [dostęp 2012-02-06].