Douglas C-1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Douglas C-1
Douglas C-1 (u góry) jako "latająca cysterna" tankująca Atlantic-Fokker C-2
Douglas C-1 (u góry) jako "latająca cysterna" tankująca Atlantic-Fokker C-2
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Douglas Aircraft Company
Typ Samolot transportowy
Konstrukcja jednosilnikowy dwupłat, podwozie klasyczne, stałe
Załoga 2
Historia
Data oblotu 2 maja 1925
Wycofanie ze służby połowa lat 30. XX w.
Egzemplarze 26
Dane techniczne
Napęd 1× dwunastocylindrowy silnik widlasty chłodzony cieczą Liberty L-12
Moc 325 kW (435 KM)
Wymiary
Rozpiętość 17,25 m
Długość 10,77 m
Wysokość 4,27 m
Powierzchnia nośna 74,8
Masa
Własna 1770 kg
Użyteczna 1152 kg
Startowa 2922 kg
Osiągi
Prędkość maks. 187 km/h
Prędkość przelotowa 137 km/h
Prędkość wznoszenia 3,3 m/s
Pułap 4525 m
Zasięg 620 km
Współczynnik obciążenia konstrukcji 39,1 kg/m²
Dane operacyjne
Przestrzeń ładunkowa
6 pasażerów lub 1100 kg ładunku
Użytkownicy
Stany Zjednoczone

Douglas C-1amerykański samolot transportowy z lat 20. XX wieku, pierwszy samolot Korpusu Powietrznego Armii Stanów Zjednoczonych noszący oznaczenie C ("cargo" – transportowy), wcześniejsze samoloty transportowe USAAC nosiły oznaczenie T ("transport").

Konstrukcja samolotu bazowała na wcześniejszych modelach Douglas Aircraft Company. Był to konwencjonalny, jednosilnikowy dwupłat z dwuosobową załogą w otwartym kokpicie i kabiną pasażerską służącą też jako ładownia . C-1 mógł przewozić sześciu pasażerów lub około 2500 funtów (1100 kg) ładunku. Napędzany był silnikiem Liberty L-12 o mocy 435 KM. Zbudowano dziewieć egzemplarzy pierwszej wersji C-1.

Druga wersja – C-1A – różniła się od pierwszej skrzynią biegów łączącą silnik ze śmigłem (która pozwalała na utrzymanie tych samych obrotów śmigła przy niższej prędkości silnika), szczegółami mocowania samego silnika i modyfikacjami ogona samolotu ułatwiającymi pilotaż – powstał tylko jeden samolot tej wersji przebudowany z C-1.

Planowana wersja C-1B nie weszła nigdy do produkcji. W wersji C-1C powiększono rozpiętość skrzydeł o ponad 1 metr i przedłużono nieco kadłub. W 1926 roku zamówiono dziesięć egzemplarzy tego samolotu, a rok później dodatkowych siedem. Maszyna służyła w armii amerykańskiej, aż do połowy lat 30.

Źródło[edytuj | edytuj kod]