Douglas C-124 Globemaster II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Douglas C-124 Globemaster II
Douglas C-124 Globemaster II
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Douglas Aircraft Company
Typ transportowy
Konstrukcja metalowa
Załoga 7
Historia
Data oblotu 27 listopada 1949
Lata produkcji 1949–1955
Wycofanie ze służby 1974
Egzemplarze 448
Dane techniczne
Napęd 4 × Pratt & Whitney R-4360
Moc 4 × 4300 KM
Wymiary
Rozpiętość 53 m
Długość 39,6
Masa
Własna 45 967 kg
Osiągi
Prędkość maks. 515 km/h
Pułap praktyczny 7000 m
Dane operacyjne
Przestrzeń ładunkowa
30 ton ładunku
200 pasażerów
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Douglas C-124 Globemaster IIamerykański czterosilnikowy samolot transportowy opracowany pod koniec lat 40. przez Douglas Aircraft Company na podstawie wywodzącego się jeszcze z II wojny światowej Douglas C-74 Globemaster.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Blokada Berlina Zachodniego unaoczniła Amerykańskim Siłom Powietrznym, że wskazane byłoby posiadanie samolotu transportowego cięższego niż C-47 i C-54. Nowa maszyna, stworzona na bazie głębokiego przeprojektowania C-74, po którym odziedziczyła nazwę, po raz pierwszy wzniosła się w powietrze 27 listopada 1949 roku. W maju roku następnego dostarczono pierwsze C-124 do USAF. Na przestrzeni pięciu lat zakupiły one 448 Globemasterów II.

C-124 wykonywały misje transportowe podczas dwóch wojen: koreańskiej (wówczas był to jedyny samolot mogący przewozić ciężkie pojazdy wojsk lądowych) i wietnamskiej, transportowały wojska do Europy w czasie kryzysu berlińskiego. Umożliwiały także dostarczenie pomocy humanitarnej do Chile czy Maroka oraz ewakuację uchodźców z Konga.

Służba Globemasterów II dobiegła końca w połowie lat 70. Do dnia dzisiejszego przetrwało osiem egzemplarzy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]