Douglas C-124 Globemaster II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Douglas C-124 Globemaster II
Douglas C-124 Globemaster II
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Douglas Aircraft Company
Typ transportowy
Konstrukcja metalowa
Załoga 7
Historia
Data oblotu 27 listopada 1949
Lata produkcji 1949–1955
Wycofanie ze służby 1974
Egzemplarze 448
Dane techniczne
Napęd 4 × Pratt & Whitney R-4360
Moc 4 × 4300 KM
Wymiary
Rozpiętość 53 m
Długość 39,6
Masa
Własna 45 967 kg
Osiągi
Prędkość maks. 515 km/h
Pułap praktyczny 7000 m
Dane operacyjne
Przestrzeń ładunkowa
30 ton ładunku
200 pasażerów

Douglas C-124 Globemaster IIamerykański czterosilnikowy samolot transportowy opracowany pod koniec lat 40. przez Douglas Aircraft Company na podstawie wywodzącego się jeszcze z II wojny światowej Douglas C-74 Globemaster.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W nocy z 23 na 24 czerwca 1948 roku Związek Radziecki rozpoczął blokadę zachodnich sektorów Berlina. Zablokowanie lądowych szlaków komunikacyjnych z Berlinem zmusiło zachodnie mocarstwa do rozpoczęcia akcji zaopatrywania miasta z wykorzystaniem mostu powietrznego. Zaopatrzenie, żywność, dobra konsumpcyjne, wszystko to co niezbędne do funkcjonowania aglomeracji miejskiej dostarczane było na pokładach samolotów transportowych. Ciężar lotów wzięły na swoje barki pamiętające czasy II wojny światowej Douglas C-54 Skymaster i Douglas C-47 Skytrain. Wykorzystanie pojedynczego egzemplarza samolotu Douglas C-74 Globemaster, którego ładowność wielokrotnie przewyższała pozostałe używane samoloty, unaoczniły United States Air Force (USAF) potrzebę posiadania dużego samolotu transportowego, operującego w skali globalnej. Nowa maszyna, stworzona na bazie głębokiego przeprojektowania C-74, po którym odziedziczyła nazwę, po raz pierwszy wzniosła się w powietrze 27 listopada 1949 roku. W maju roku następnego dostarczono pierwsze C-124 do USAF. Na przestrzeni pięciu lat zakupiły one 448 Globemasterów II.

C-124 wykonywały misje transportowe podczas dwóch wojen: koreańskiej (wówczas był to jedyny samolot mogący przewozić ciężkie pojazdy wojsk lądowych) i wietnamskiej, transportowały wojska do Europy w czasie kryzysu berlińskiego. Umożliwiały także dostarczenie pomocy humanitarnej do Chile czy Maroka oraz ewakuację uchodźców z Konga.

Służba Globemasterów II dobiegła końca w połowie lat 70. Do dnia dzisiejszego przetrwało osiem egzemplarzy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]