Douglas DC-3
| Douglas DC-3 | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Producent | Douglas |
| Typ | samolot pasażerski i transportowy |
| Załoga | 2 |
| Historia | |
| Data oblotu | 17 grudnia 1935 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2 gwiazdowe Pratt & Whitney Twin Wasp S1C3G1 |
| Moc | 2 × 895 kW |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 28,96 m |
| Długość | 19,65 m |
| Wysokość | 5,16 m |
| Powierzchnia nośna | 91,70 m² |
| Masa | |
| Własna | 8.300 kg |
| Użyteczna | 11.400 kg |
| Startowa | 12.700 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 381 km/h |
| Prędkość przelotowa | 274 km/h |
| Prędkość wznoszenia | 344 m/min |
| Pułap | 7,315 m |
| Zasięg | 1,650 km |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 21 do 28, lub 14 miejsc leżących | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
DC-3 (Douglas Commercial 3) – amerykański samolot pasażerski i transportowy w układzie dolnopłata. Jeden z najpopularniejszych samolotów w historii transportu lotniczego. Znacznie przyczynił się do popularyzacji podróży lotniczych w latach 30. i 40. XX wieku, jest uznawany za jeden z najbardziej udanych i znaczących samolotów w historii lotnictwa[1].
Wersja wojskowa znana jest jako Douglas C-47 Skytrain.
Spis treści |
Historia [edytuj]
DC-3 powstał jako rozwinięcie poprzedzającego go modelu DC-2. W odpowiedzi na zgłoszone przez linie lotnicze American Airlines zapotrzebowanie na samolot z miejscami leżącymi, przeznaczony do obsługi nocnych lotów transkontynentalnych na terenie USA, Douglas opracował pierwszą wersję DC-3, zwaną DST (Douglas Sleeper Transport). Samolot był wyposażony w 14 miejsc leżących. Obok DST powstała wersja "dzienna", mieszcząca 21 pasażerów.
Pierwszy lot odbył się 17 grudnia 1935, w 32 rocznicę pierwszego lotu braci Wright. Rozkładowe loty DST zostały zainaugurowane 18 września 1936. Samolot okazał się dużym sukcesem komercyjnym. Opinia kierownictwa American Airlines głosiła, że jest to pierwszy samolot zarabiający pieniądze na przewozie pasażerów, bez dotacji rządowych[2].
Podczas II wojny światowej wiele cywilnych DC-3 zostało wcielonych do wojskowych sił powietrznych. Produkowano też w dużych liczbach wersje wojskowe – C-47, R-4D i Dakota. Całkowita produkcja, łącznie z licencyjnymi Lisunowami Li-2 w ZSRR i Showa L2D w Japonii, wyniosła co najmniej 17.276 egzemplarzy[3].
Po wojnie duża liczba DC-3 została wycofana z służby w lotnictwie wojskowym i trafiła do sprzedaży. Niska cena w połączeniu z prostą i ekonomiczną eksploatacją sprawiły, że samoloty te stały się podstawą flot wielu linii lotniczych na całym świecie. Wprowadzony do sprzedaży nowy model Super DC-3 nie sprzedawał się dobrze, ze względu na dużą konkurencję ze strony tańszych samolotów używanych, dostępnych na rynku.
Na początku XXI wieku kilkaset egzemplarzy DC-3 znajduje się w eksploatacji, głównie jako samolot transportowy, ale też pasażerski. Wiele samolotów przeszło modyfikacje, obejmujące konstrukcję kadłuba, skrzydeł, jak również wymianę silników. Część DC-3 wyposażono w silniki turbośmigłowe.
Licencje [edytuj]
Licencję na ten samolot zakupił m.in. ZSRR i był on tam produkowany pod nazwą Li-2. Był to samolot podobny do DC-3, jednak miał inne (słabsze) silniki (ASz-62IR), zmienione podwozie, inne drzwi i wiele innych szczegółów. Był też gorzej wyposażony w urządzenia radiowo-nawigacyjne.
Wersje [edytuj]
Cywilne [edytuj]
- DST
- DC-3
- DC-3A
- DC-3-253
- DC-3-267
- Super DC-3
Wojskowe [edytuj]
- C-47 Dakota I
- C-53 Dakota II
- C-47A Dakota III
- C-47B Dakota IV
- C-47C
Ciekawostki [edytuj]
- Brytyjskie wersje wojskowe nazywane były Dakota. Nazwa ta pochodziła od akronimu DACoTA, oznaczającego Douglas Aircraft Company Transport Aircraft – samolot transportowy firmy Douglas Aircraft Company[4]
Przypisy
- ↑ Jason Paur: 75th Anniversary of the Plane That Changed Everything (ang.). Wired, 2010-12-17. [dostęp 2010-12-17].
- ↑ DC-3 Commercial Transport (ang.). W: History, Products [on-line]. Boeing. [dostęp 29 grudnia 2009].
- ↑ Henry M. Holden: The Douglas DC-3 Legacy (ang.). Airport Journals, 2005-12. [dostęp 29 grudnia 2009].
- ↑ C-47 Skytrain Military Transport (ang.). W: History, Products [on-line]. Boeing. [dostęp 29 grudnia 2009].
|
|||||||||||
