Douglas O-46

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Douglas O-46
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Douglas Aircraft Company
Typ samolot rozpoznawczy
Konstrukcja górnopłat o konstrukcji mieszanej ze stały podwoziem
Załoga 2 osoby
Dane techniczne
Napęd silnik Pratt & Whitney R-1535
Moc 725 KM
Wymiary
Rozpiętość 13,9 m
Długość 10,6 m
Wysokość 3,18 m
Powierzchnia nośna 30,84 m²
Masa
Własna 2166 kg
Startowa 3011 kg
Osiągi
Prędkość maks. 275 km/h
Pułap 7360 m
Zasięg 1022 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 x karabin maszynowy wz. Browning kal. 7,62 mm
Użytkownicy
Stany Zjednoczone

Douglas O-46amerykański samolot rozpoznawczy z 1936 roku.

Samolot był ostatnim samolotem rozpoznawczym z długiej serii Douglas. Niestety gdy wchodził do służby był już przestarzały i nie dorównywał samolotom wroga. W czasie wojny był wykorzystywany do lotów rozpoznawczych za linią frontu.

Dużą wadą samolotu była niska prędkość i nieprzystosowanie do lądowania na lotniskach polowych. Z tego powodu samolot ulegał częstym awariom.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy e-46A wzbił się w powietrze w październiku 1934 roku. Do 1937 roku amerykańskim siłom powietrznym dostarczono 90 maszyn tego typu.

2 maszyny zostały zniszczone podczas japońskiego ataku na Clark Field na Filipinach 8 grudnia 1941 roku. W 1942 roku maszyny zostają wycofane z frontu i przekazane do szkolenia pilotów.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Francillion René J, McDonnell Douglas Aircraft, London 1979.

Źródła[edytuj | edytuj kod]