Douglas TBD Devastator
| Douglas TBD Devastator | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Producent | Douglas Aircraft Company |
| Typ | pokładowy samolot torpedowo-bombowy |
| Konstrukcja | dolnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie klasyczne – chowane w locie |
| Załoga | 3 (pilot, nawigator – bombardier, radiotelegrafista – strzelec pokładowy) |
| Historia | |
| Data oblotu | 15 kwietnia 1935 |
| Lata produkcji | 1937 |
| Wycofanie ze służby | 1944 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 1 × Pratt Whitney R-1830-64 |
| Moc | 900 KM (671 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 15,25 m 7,65 m (ze złożonymi płatami) |
| Długość | 10,66 m |
| Wysokość | 4,37 m 5,70 m (ze złożonymi płatami) |
| Powierzchnia nośna | 39,20 m² |
| Masa | |
| Własna | 2 800 kg |
| Startowa | 4 480 kg (normalna) 4 650 kg (maksymalna) |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 335 km/h |
| Pułap | 5 900 m |
| Zasięg | 1 200 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 2 karabiny maszynowe Browning kal. 7,62 mm 1 torpeda kal. 533 mm o masie 640 kg lub 800 kg bomb |
|
| Użytkownicy | |
| USA | |
| Rzuty | |
 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Douglas TBD Devastator – amerykański pokładowy samolot torpedowo-bombowy, zaprojektowany w 1934 roku i zbudowany w amerykańskiej wytwórni lotniczej Douglas Aircraft Company.
Spis treści |
Historia [edytuj]
W 1934 roku w wytwórni lotniczej Douglas Aircraft Company opracowano samolot bombowo-torpedowy przystosowany do startów z pokładu lotniskowca. W dniu 15 kwietnia 1935 roku prototyp tego samolotu został oblatany, a następnie po dokonaniu niezbędnych poprawek w konstrukcji w maju 1937 roku został wprowadzony do produkcji seryjnej. 5 października 1937 roku samolot został przyjęty do uzbrojenia US Navy jako Douglas TBD-1 Devastator. Pierwszą jednostką przezbrojona w TBD był dywizjon torpedowy VT-3 bazujący na lotniskowcu USS Saratoga.
Wyprodukowano 129 samolotów Douglas TBD-1 Devastator, istniała także wersja samolotu pod nazwą Douglas TBD-1A Devastator, która posiadała pływaki.
Zastosowanie samolotu [edytuj]
Samoloty torpedowo-bombowe Douglas TBD-1 Devastator były użytkowane w lotnictwie Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Służyły jako samoloty pokładowe na amerykańskich lotniskowcach: USS "Saratoga", USS "Enterprise", USS "Yorktown", USS "Lexington", USS "Wasp", USS "Hornet", USS "Ranger".
Wzięły one udział w początkowych działaniach na Pacyfiku w latach 1941 – 1942 m.in. w bitwie o Midway. Z uwagi na to, że japońskie myśliwce miały znacznie lepsze osiągi, straty wśród tych maszyn były znaczne. Ostatecznie zostały wycofane z działań bojowych i przekazane do szkolenia. W 1943 roku wycofano je całkowicie z użytku. Następcą tych maszyn był Avenger.
Opis techniczny [edytuj]
Samolot torpedowo-bombowy Douglas TBD-1 Devastator był trzymiejscowym dolnopłatem, o konstrukcji całkowicie metalowej. Kabiny zakryte. Napędzany silnikiem gwiazdowym w układzie podwójnej gwiazdy. Podwozie samolotu chowane w locie.
Bibliografia [edytuj]
- Krzysztof Zalewski. Samolot torpedowy TBD-1 Devastator. „Nowa Technika Wojskowa”. 1992. Nr. 5(11). s. s. 31-33. ISSN 1230-1655.
|
|||||||||||||||||||||||||||||
