Dowód (prawo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dowód – każda okoliczność, która w przypisanej przez prawo formie potwierdza lub wyklucza fakt popełnienia przestępstwa, wskazuje na winę lub niewinność osób, wpływa na stopień odpowiedzialności karnej.

Dowody odgrywają zasadniczą rolę w sferze poznania i ustalania faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy; stanowią one podstawę ustaleń faktycznych. Przedmiotem dowodu mogą być wszelkie okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Fakty stanowiące przedmiot postępowania dowodowego mogą być ustalane wyłącznie za pomocą środków dowodowych przewidzianych przez ustawę.

Rodzaje dowodów – w zależności od tego jakie kryterium weźmiemy pod uwagę:

  1. z uwagi na źródło
    • osobowe
    • rzeczowe
    • z dokumentów
  2. ze względu na związek ze zdarzeniem przestępczym
    • pierwotne – ze źródła które zetknęło się bezpośrednio z faktem udowadnianym – świadek naoczny, oryginał dokumentu
    • pochodne – ze źródła pośredniczącego między pierwotnym a udowadnianym
  3. ze względu na stosunek do faktu głównego
    • bezpośrednie – które dotyczą wprost faktu głównego
    • pośrednie – zwane poszlakami – dotyczą faktu dowodowego (ubocznego)
  4. ze względu na interes podejrzanego
    • obciążające – udowadniające przedstawiony zarzut
    • odciążające – dostarczające faktów korzystnych dla podejrzanego