Drażetki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Drażetki – tabletki powlekane otoczką cukrową. Powstają w procesie powlekania tabletek (rdzeni), który polega na nałożeniu na nie otoczki cukrowej. Najczęściej powłoczkę stanowi sacharoza. Otoczka w drażetkach stanowi 30-80%.
Drażetki są pierwszą postacią tabletek powlekanych wprowadzoną do lecznictwa. Otrzymano je w 1891 roku. Nazwa drażetki wywodzi się od powlekania owoców cukrem – fr. dragée.
Spis treści |
[edytuj] Cel powlekania
- Zabezpieczenie substancji leczniczej przed czynnikami atmosferycznymi (tlen, dwutlenek węgla, światło, wilgoć),
- maskowanie przykrego smaku,
- ułatwianie połykania,
- nadanie estetycznego wyglądu,
- zapobieganie pomyłkom przy różnych stężeniach tego samego leku.
[edytuj] Otrzymywanie
Najczęściej stosowaną metodą jest drażowanie na mokro. Składa się ona z czterech etapów:
- Gruntowanie – zwiększa wytrzymałość mechaniczną rdzeni, zabezpiecza przed wnikaniem do nich wilgoci w procesie powlekania. Najczęściej polega na nałożeniu na rdzenie filmu odpowiedniej grubości z poliwinylopirolidonu, etylocelulozy, octanoftalanu celulozy lub talku związanego z mieszaniną syropu z kleikiem żelatynowym.
- Właściwe powlekanie – pokrywanie rdzeni zasadniczą otoczką i barwienie.
- Wygładzanie i dalsze barwienie – wyrównuje nierówności, które powstały przy nanoszeniu substancji stałych na powierzchnię rdzenia. Polega na zwilżeniu rdzenia barwionym syropem cukrowym, który zwiększa higroskopijność powierzchni, zapobiegając wysychaniu nakładanych warstw.
- Polerowanie – ostatni etap drażowania. Polega na pokryciu drażetek cienką warstwą wosku, która chroni powłoczkę przed wilgocią i nadaje odpowiedni połysk.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Stanisław Janicki, Adolf Fiebig: Farmacja stosowana, podręcznik dla studentów farmacji. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1998, s. 187-192. ISBN 83-200-2293-2.