Drachma (moneta)
| Drachma | |
| Kod ISO 4217 | GRD |
| Kraj | Grecja (nieużywana) |
Drachma (grec. Δραχμή) - moneta bita w starożytnej Grecji, Kartaginie i Azji Zachodniej, przeważnie srebrna. Bito również wielokrotności drachmy.
[edytuj] Antyczna drachma
- 1/100 drachmy - lepta
- 1/2 drachmy
- 1/6 drachmy-obol
- 2 drachmy - didrachma
- 3 drachmy - tridrachma
- 4 drachmy - tetradrachma
- 5 drachm
- 6 drachm
- 8 drachm
- 10 drachm - dekadrachma
- 12 drachm
6000 drachm nazywano talentem, 100 drachm nazywano miną. Jedną drachmę dzielono na 6 oboli lub na 48 chalków, czyli "miedziaków".
W zależności od stosowanego systemu drachma ważyła w srebrze: 4,36 g (eubejski, potem attycki), 6,28 g (fenicki), 6,20 g (eginecki), 2,80 g (koryncki).
Przez około tysiąclecie pozostawały w powszechnym użytku w krajach basenów Morza Śródziemnego i Morza Czarnego, bito je także za czasów rzymskich, część z nich nosiła podobizny rzymskich cesarzy. Następcą drachmy jest arabski dirhem.
[edytuj] Nowożytna drachma
Drachma to także jednostka monetarna nowożytnej Grecji; wprowadzona w 1832 roku, dzieliła się na 100 lepta (kod walutowy wg ISO 4217 to GRD). Została zastąpiona przez euro w 2002 roku. Euro w dalszym ciągu dzielone jest w Grecji na 100 lepta.