Dramat niesceniczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dramat niesceniczny (lub dramat książkowy) – dramat nie przeznaczony do realizacji na scenie. Ograniczenie to może wynikać z założenia autora lub być wynikiem ograniczeń technicznych. Dramaty niesceniczne mogą zawierać rozbudowane komentarze autorskie i teksty poboczne, przewagę form monologowych nad dialogami, swobodną kompozycję i elementy liryczne[1][2]. Obecnie, w związku z rozwojem XX-wiecznego teatru, termin ten ma zastosowanie jedynie historyczne i jest anachronizmem[3].

Dramaty niesceniczne to m.in. Peer Gynt Ibsena, Irydion Krasińskiego, W sieci Kisielewskiego oraz Róża Żeromskiego.

Przypisy

  1. Słownik terminów literackich. Janusz Sławiński (red.). Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2000, s. 109. ISBN 83-01-13851-3.
  2. Ewa. Miodońska-Brookes: Zarys poetyki. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980, s. 113. ISBN 83-01-01751-1.
  3. Stefan Treugutt Dramat niesceniczny. W: Słownik literatury polskiej XIX wieku. Józef Bachórz i Alina Kowalczykowa (red.). Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2002, s. 190. ISBN 83-04-04616-4.