Drepung

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Drepung
འབྲས་སྤུངས་
Widok na Drepung
Widok na Drepung
Państwo  Chiny
Miejscowość góra Gambo Utse
Kościół buddyjski
Typ zakonu męski
Założyciel klasztoru Jamyang Chojey
Data budowy 1416
Położenie na mapie Tybetańskiego Regionu Autonomicznego
Mapa lokalizacyjna Tybetańskiego Regionu Autonomicznego
Drepung
Drepung
Położenie na mapie Chińskiej Republiki Ludowej
Mapa lokalizacyjna Chińskiej Republiki Ludowej
Drepung
Drepung
Ziemia 29°40′35″N 91°02′51″E/29,676389 91,047500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Drepung (tyb.: འབྲས་སྤུངས་, Wylie: ’bras spungs, ZWPY: Zhaibung; chiń. upr.: 哲蚌寺; chiń. trad.: 哲蚌寺; pinyin: Zhébàng Sì) – jeden z trzech wielkich klasztorów uniwersytetów Gelug w Tybecie (nazwa dokładnie oznacza "Stos Ryżu").

Pozostałe dwa to Ganden i Sera. Drepung jest największym z tybetańskich klasztorów. W czasach swojej świetności pierwszym był największym klasztorem na świecie, spośród wszystkich religii. Założony w 1416 r. przez Jamyanga Chojeya, bezpośredniego ucznia Je Tsongkhapy, założyciela szkoły gelug. Znajduje się na górze Gambo Utse, pięć kilometrów od zachodnich przedmieść Lhasy.

F. Spencer Chapman po podróży do Tybetu, w latach 1936-37, relacjonował, że Drepung był wówczas największym klasztorem na świecie i liczył 7700 michów, ale niekiedy liczba ta sięgała nawet 10 000.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Drepung był znany z wysokiego standardu studiów akademickich i był nazywany Nalandą Tybetu, co odnosiło się do sławnego buddyjskiego klasztoru uniwersyteckiego w Indiach.

Młodzi misi

Chapman podaje że w późnych latach 30 XX w., klasztor był podzielony na cztery koledże, każdy przeznaczony dla michów z określonego regionu: Kampów, Mongołów, itd. Kierownictwo nad każdym koledżem było sprawowane przez opata wyznaczonego przez Dalajlamę XIII[1].

Obecnie klasztor podzielony jest na siedem wielkich koledży: Gomang (sGo-mang), Loseling (Blo-gsal gling), Deyang (bDe-dbyangs), Shagkor (Shag-skor), Gyelwa (rGyal-ba) lub Tosamling (Thos-bsam gling), Dulwa (‘Dul-ba) i Ngagpa (sNgags-pa). Można porównać go do takich uniwersytetów jak Oxford czy Uniwersytet Paryski w średniowieczu, gdzie poszczególne koledże rozwijały poszczególne gałęzie nauk i stowarzyszały różne tradycje geograficzne.

wnętrzne sali modlitewnej w klasztorze Drepung
Sala Modlitw

Dziś w klasztorze przebywa zaledwie kilkuset michów z powodu ograniczeń nałożonych przez rząd chiński. Jednak instytucja nadal kontynuuje swoje tradycje na wygnaniu: kampusy w stanie Karnataka w południowych Indiach zostały ofiarowane Tybetańczykom przez indyjskiego premiera Jawaharlala Nehru. Klasztor w Indiach liczy ponad 5000 michów, z czego około 3000 w Drepung Loseling oraz 2000 w Drepung Gomang. Setki nowych adeptów jest przyjmowanych każdego roku, wielu spośród nich to uchodźcy z Tybetu.

Przypisy

  1. Chapman F. Spencer. Lhasa the Holy City, p. 198. Readers Union Ltd., London.
  • Dowman, Keith. 1988. The Power-places of Central Tibet: The Pilgrim's Guide. Routledge & Kegan Paul, London and New York. ISBN 0-7102-1370-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]