Drgania Shimmy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Drgania Shimmysamowzbudne drgania ustalone występujące w przednim zawieszeniu pojazdu. Składa się na nie zwykle drgania kół wokół osi pionowej i obroty przedniej osi z kołami wokół osi podłużnej pojazdu. Shimmy powoduje powstawanie dużych dynamicznych obciążeń w elementach zawieszenia i układzie kierowniczym, co może doprowadzić do utraty sterowności pojazdu.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Wielu autorów badało to zjawisko z teoretycznego punktu widzenia. Pierwsze próby okazały się jednak bezowocne, gdyż początkowo uważano, że shimmy jest wynikiem działania zewnętrznej siły wymuszającej (nierówności drogi, niewyrównoważenie kół itp.) i efektu żyroskopowego kół, wzmacniającego się w rezonansie.

Takie tłumaczenie było jednakże nieuzasadnione chociażby dlatego, że zjawisko shimmy występowało także podczas jazdy po równej drodze i przy dobrym wyważeniu kół. Poprawiona teoria shimmy powstała dopiero wtedy, gdy wyjaśniono, że jest to zjawisko samowzbudne, powstające podczas przypadkowych wymuszeń wynikających z niestateczności układu. Podczas tego typu drgań koło porusza się po torze sinusoidalnym (gdzie oś X jest wyznaczana przez kierunek ruchu samolotu, motocykla itd.) z rosnącą amplitudą. Powoduje to zwiększające się zmiany nachylenia osi obrotu koła. Drgania shimmy bardzo często mylone są z niestatecznością pojazdu, do której mogą jedynie się przyczynić.

Zapobieganie shimmy[edytuj | edytuj kod]

W celu zapobieżenia występowaniu tego zjawiska w lotnictwie stosuje się amortyzatory hydrauliczne, zwane tłumikami drgań Shimmy. Aktualnie w sportach motocyklowych stosuje się amortyzatory skrętu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. I. Nejmark, N. A. Fufajew: Dynamika układów nieholonomicznych. Moskwa: Nauka, 1967.
  • Jerzy Modrzewski i inni: Encyklopedia Techniki Wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, s. 140. ISBN 8311072752.