Drive-through

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy rodzaju działalności. Zobacz też: Drive Through – rodzaj kary w wyścigach samochodowych.
Bar kanapkowy typu drive-through w Springfield, w stanie Illinois

Drive-through (w amer. ang. także drive-thru) – określenie obiektu usługowego, w którym klient ma możliwość nabycia towaru lub usługi bez konieczności opuszczania własnego samochodu[1]. Obsługa klienta w obiektach tego typu odbywa się zwykle za pośrednictwem okienka, pod którym zatrzymuje się zmotoryzowany klient. Konsumpcja nabytego dobra następuje najczęściej poza samym obiektem[2].

Pierwsze drive-throughs pojawiły się w Stanach Zjednoczonych w połowie lat 20. XX wieku. Do obiektów prowadzących działalność tego typu należą m.in. zakłady gastronomiczne (w szczególności bary szybkiej obsługi), banki, pralnie, kwiaciarnie[3] czy apteki[4].

Synonimem słów drive-through (dosł. „przejechać”) jest drive-up („podjechać”)[5]. Nieco zbliżone znaczenie mają słowa drive-in („wjechać”), używane w odniesieniu do obiektów z parkingiem, gdzie klient ma możliwość zarówno nabycia jak i konsumpcji usługi bądź produktu na terenie obiektu, pozostając w zaparkowanym samochodzie (np. kina samochodowe, restauracje)[2].

Przypisy

  1. drive-through (ang.). Oxford Dictionaries. [dostęp 2013-03-02].
  2. 2,0 2,1 Dallas Zoning Districts – Restaurant With Drive-in or Drive-through Service (ang.). City of Dallas. [dostęp 2013-03-02].
  3. Matthew Poole: Frommer's Los Angeles 2011. John Wiley & Sons, 2010, s. 18-19. ISBN 0470943483.
  4. James Tozer: Boots opens Britain's first drive-through chemist... in an old McDonald's (ang.). Daily Mail, 2008-08-21. [dostęp 2013-03-02].
  5. drive-up (ang.). Oxford Dictionaries. [dostęp 2013-03-02].
Wikimedia Commons