Droga (serial telewizyjny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Droga
Gatunek serialu obyczajowy
Kraj produkcji  Polska
Oryginalny język polski
Główne role Wiesław Gołas
Maciej Damięcki
Wirgiliusz Gryń
Liczba odcinków 6
Produkcja
Reżyseria Sylwester Chęciński
Scenariusz Andrzej Mularczyk
Sylwester Chęciński
Tadeusz Kosarewicz
Muzyka Jerzy Derfel
Zdjęcia Andrzej Ramlau
Jacek Stachlewski
Scenografia Tadeusz Kosarewicz
Czas trwania odcinka 75 min
Emisja
Stacja telewizyjna Polska TVP1
Data premiery Polska 3 stycznia 1975

Droga - polski serial telewizyjny z 1973 roku w reżyserii Sylwestra Chęcińskiego z Wiesławem Gołasem w głównej roli kierowcy PKS-u.

Serial miał premierę w styczniu 1975 w programie pierwszym TVP, a większość odcinków była pokazywana w niedziele, po Bajce dla dorosłych. Został wydany na DVD w 2007 roku przez TVP. Był m.in. emitowany od 16 lutego 2008 roku w stacji Tele 5.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Serial opowiada perypetie i przygody kierowcy bazy transportowej PKS, odbywającego kursy samochodem ciężarowym marki Jelcz bądź autobusem Autosan. Każdy jego wyjazd w teren to pretekst do pokazania innych ludzi i nowych spraw ówczesnej rzeczywistości Polski. Cechą charakterystyczną każdej z nowel serii jest zaprezentowanie różnych gatunków filmowych - ukazane są wątki melodramatyczne, komediowe, serial nosi też znamiona dramatu obyczajowego i kryminału[1].

Lista odcinków[edytuj | edytuj kod]

  1. "Musisz to wypić do dna" (piątek 3 stycznia 1975 o 9:15)
  2. "Numer próbny" (premiera niedziela 5 stycznia 1975 o 20:25, piątek 10 stycznia o 8:00)
  3. "Ostatnich gryzą psy" (premiera niedziela 12 stycznia 1975 o 20:25)
  4. "Pasażer z nożem w kieszeni" (premiera niedziela 19 stycznia 1975 o 20.25)
  5. "Rysopis uwodziciela" (premiera niedziela 26 stycznia 1975 o 20.25)
  6. "Stan wyjątkowy" (premiera niedziela 2 lutego 1975 o 20.25)

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Role główne[edytuj | edytuj kod]

Postacie epizodyczne[edytuj | edytuj kod]

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

  • Autorem słów i wykonawcą piosenki z czołówki pt. "Absolutnie" był Wojciech Młynarski. Muzykę skomponował Jerzy Derfel. Tytuł utworu odnosi się do słowa nadużywanego przez głównego bohatera serialu.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1974 - Sylwester Chęciński Gdynia (do 1986 Gdańsk) (FPFF)-nagroda Publiczności w kategorii filmu telewizyjnego
  • 1975 - Andrzej Mularczyk Nagroda "Medal Komisji Edukacji Narodowej" - nagroda za walory wychowawcze filmu
  • 1975 - Sylwester Chęciński Nagroda "Medal Komisji Edukacji Narodowej" - nagroda za walory wychowawcze filmu
  • 1975 - Wiesław Gołas Nagroda "Medal Komisji Edukacji Narodowej" - nagroda za walory wychowawcze filmu
  • 1975 - Andrzej Mularczyk Nagroda Ministra Obrony Narodowej wyróżnienie
  • 1975 - Sylwester Chęciński Nagroda Ministra Obrony Narodowej wyróżnienie

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Akcja odcinka "Rysopis uwodziciela" zawiera pewne elementy późniejszej fabuły filmu stworzonego przez reżysera i scenarzystów pt. Nie ma mocnych, czyli drugiej części trylogii o zwaśnionych rodzinach Karguli i Pawlaków. Oszust matrymonialny posługuje się zgubionym dowodem tożsamości Mariana Szyguły i wyłudza pieniądze od uwiedzionych kobiet. Bohater serialu postanawia pomóc dwóm oszukanym kobietom i wspólnie poszukują złoczyńcy. Różne okoliczności sugerują, że może nim być narzeczony Ani, wnuczki Kargula i Pawlaka, choć nie posługuje się on personaliami Szyguły. Wszyscy spotykają się wreszcie we wsi, w której właśnie odbył się ślub. W poszukiwaniu nowej ofiary trafia tam także sam oszust.

Przypisy

  1. Fragment opisu serialu na stronie Telewizji Poskiej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]