Droga do El Dorado

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Droga do El Dorado
The Road to El Dorado
Gatunek animowany
familijny
Data premiery Ziemia 31 marca 2000
Polska 22 września 2000
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 89 minut
Reżyseria Bibo Bergeron
Will Finn
Don Paul
David Silverman
Jeffrey Katzenberg
Scenariusz Ted Elliott
Henry Mayo
Terry Rossio
Główne role Kevin Kline
Kenneth Branagh
Rosie Perez
Muzyka John Powell
Hans Zimmer
Elton John
Scenografia Vicky Jenson
Christian Schellewald
Paul Lasaine
Wendell Luebbe
Raymond Zibach
Montaż John Carnochan
Vicki Hiatt
Dan Molina
Lynne Southerland
Produkcja Brooke Breton
Bonne Radford
Dystrybucja Stany Zjednoczone DreamWorks
Polska United International Pictures
Budżet 95.000.000 $ (szacowany)[1]
Nagrody nominacje do Saturna
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z filmu

Droga do El Dorado (ang. The Road to El Dorado, 2000) – amerykański film animowany, drugi stworzony przez wytwórnię DreamWorks. Piosenki w filmie śpiewają Elton John i Tim Rice.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Dwaj przyjaciele i złodzieje – Tulio i Miguel – zamierzają zbić fortunę na grze w kości. Aby mieć pewność zwycięstwa posługują się lewymi kośćmi, które zawsze wskakują 7. Udaje im się wygrać dużo pieniędzy i mapę do złotego miasta – do El Dorado. Niestety przez nieumyślność Tulia, wydaje się ich kant i ostatecznie zgarniają samą mapę. Po ucieczce trafiają na statek kapitana Corteza który zamierza odkryć Nowy Świat. Nasi bohaterowie zostają odkryci i zamknięci w celi pod pokładem. Mężczyzna niosący jabłka upuszcza jedno prosto do celi Tulia i Miguela. Dzięki jabłku Miguel zmusza konia Altivo by zrzucił klucze. Nasi bohaterowie wydostają się z celi i zamierzają uciec łódką. Niestety Altivo spada do wody i Miguel chce go uratować. Łódka spada gwałtownie do wody... Po wielu trudnościach dopływają na ląd. Miguel przypomina sobie o mapie i zauważa pierwszy punkt na niej – skałę podobną do ptaka. Dzięki maczecie bohaterowie dostają się do dżungli w poszukiwaniu dalszej drogi. Znajdują dziurę w kształcie orła, rzekę pełną krwiożerczych piranii, skałę z wodospadami podobną do płaczącej kobiety, jaskinię-czaszkę itp. Po tych przygodach docierają do płyty skalnej z dziwnymi rysunkami. Odnajdują tam Chel, która ukradła złotą czaszkę i ucieka przed armią. Żołnierze spotykają Tulia, Miguela, Altivo i Chel i prowadzą ich w wodospad. Była tam ukryta jaskinia prowadząca do El Dorado. Miejscowi biorą Tulia i Miguela za bogów i kłaniają się przed nimi. Szaman Tzekel-Kan chce sprawdzić ich moce. Podczas gdy Tulio rozmyśla nad odpowiednią sztuczką okoliczny wulkan wybucha. Tulio podnosząc krzyk, cofa wulkan i wszyscy cieszą się. W nocy odbywa się uczta na cześć Tulia i Miguela, a następnego dnia Tzekel-Kan ma złożyć ofiarę. Tulio i Miguel protestują. W kolejny dzień odbywa się mecz wyjątkowej piłki. Piłkę trzeba przerzucić przez malutkie kółko. Nasi bohaterowie nie radzą sobie i postanawiają skorzystać z zwierzątka Bibo, które ma grać piłkę. Niestety pod sam koniec Bibo zostaje zamieniony na prawdziwą piłkę. Tuliowi i Miguelowi udaje się ją wbić do kółka i wygrać mecz. Tzekel-Kan chce złożyć ofiarę z przegranych ale Miguel wyraźnie tego zabrania i przy okazji zdradza swoją tożsamość i Tulia. Z jego czoła popłynęła kropelka krwi, którą zauważył Tzekel-Kan. Mówi że bogowie nie krwawią. Postanawia zemścić się i ożywia kamiennego jaguara, który napada na miasto. Po długiej ucieczce naszym bohaterom udaje się zepchnąć jaguara i Tzekel-Kana do wiru wodnego, który według mieszkańców jest krainą duchów. Miguel zostaje bohaterem, a Tulio schodzi na dalszy plan. Okazuje się że Cortez ruszył w pogoń za Tuliem i Miguelem i znalazł Tzekel-Kana, który wypłynął przy "płaczącej kobiecie" – skale którą bohaterowie znaleźli wczeniej. Szaman postanawia zemścić się na Tuliu i Miguelu i prowadzi Corteza do El Dorado. Tymczasem Tulio postanawia odpłynąć z El Dorado ze złotem i ze swoją nową miłością – z Chel. Cortez zostaje odkryty i mieszkańcy chcą zawalić jaskinię prowadzącą do El Dorado. Tulio płynie za wolno bo zacięły mu się żagle od łodzi. Miguel ratuje przyjaciela zwalniając żagle i skacząc na statek. Mówi że przyjaźń jest ważniejsza od złota i płynie z Tuliem, Chel i Altivo. Jaskinia się zawala, a Tzekel-Kan zostaje pojmany prowadząc Corteza do zawalonej jaskini.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska: START INTERNATIONAL POLSKA
Reżyseria: Joanna Wizmur
Dialogi polskie: Barbara Robaczewska
Piosenkę śpiewał: Jakub Badach
Wystąpili:

i inni

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy